Fien kookt met bier 

Dat ik een fan ben van een lekker biertje, dat is ondertussen al geen geheim meer. Al was dat niet altijd het geval! Ooit was ik een WWW (Witte-Wijn-Wijf – de term komt van Sofie Van Rafelghem en is ongetwijfeld op veel vrouwen van toepassing). Ik houd nog altijd van een lekker glaasje cava zo nu en dan en gebruik altijd een droge witte wijn in mijn risotto. Maar toch heeft ook bier zo veel mogelijkheden! Het moet mogelijk zijn om risotto met bier te maken, maar welk bier ik daarvoor kan gebruiken, daar ben ik nog niet uit (tips zijn welkom!). Ondertussen heb ik wel al andere recepten gevonden met bier die ik heb uitgeprobeerd of nog wil proeven. In mijn Friday’s Food rubriekje zal ik dan ook af en toe een bierrecept proberen toe te voegen, dit is het eerste. Als jullie zelf lekkere biergerechten hebben of een bier kennen waarmee je eens zou willen koken, laat maar weten, dan zoeken we het samen uit!

Deze eerste is er eentje dat je misschien wel kan klaarmaken voor de feestdagen (maar dan met bijvoorbeeld een gratin dauphinois en gestoomde groentjes of zo).

Varkenshaasje in biermarinade.

Voor dit recept moet je een donker abdijbier gebruiken. Ik koos voor Moose Blues van Brouwers Verzet. Een bruin biertje van 7,5% Alc. Ik heb het al vaker gebruikt in stoverij en daar leent het zich perfect voor, met zijn zachte, toegankelijke smaak. Een lichte zoete toets ook, die maakt dat het bier niet té fel doorsmaakt in de saus. Hierbij het recept zoals ik het gemaakt heb voor 2 personen. Ik combineerde dit met gebakken krielaardappeltjes en een fris slaatje.

DSC_2021

Ingrediënten:

  • 1 varkenshaasje
  • 1/2 flesje Moose Blues
  • 2 el honing (of bruine suiker)
  • 2 el olijfolie
  • 1 sjalot (fijngehakt)
  • 1 el gember (geraspt)
  • 2 teentjes knoflook (fijngehakt)
  • 2 el worcestersauce
  • 2 laurierblaadjes
  • 3 el bladpeterselie (fijngehakt)
  • 1 el bieslook (fijngehakt)
  • peper en zout

DSC_2018

Bereiding:

  1. Maak eerst de marinade. Breng het bier in een steelpan aan de kook. Zet het vuur zachter en voeg de andere ingrediënten voor de marinade toe (de honing, olijfolie, sjalot, gember, knoflook, worcestersauce, laurier, peterselie en bieslook) en laat enkele minuten pruttelen.
  2. Laat de marinade afkoelen. Ik stoomde ondertussen de krielaardappeltjes beetgaar.
  3. Doe het vlees in een diepvrieszak en overgiet met de marinade. Laat minstens 30 min. marineren in de koelkast. (Je kan de marinade eventueel ook de avond voor een etentje maken, zo bespaar je veel tijd op de dag zelf)
  4. Ondertussen deed ik de krielaardappeltjes in een ovenschaal, overgoot ik deze met olijfolie en een mengeling van marjolein, tijm, peper en zout. Ik plaatste ze in een op 180°C voorverwarmde oven gedurende een 20-tal minuutjes (of tot ze een mooi kleurtje hebben)
  5. Haal het vlees uit de marinade. Bewaar de marinade nog even, daar maken we de saus mee. Dep het meeste vocht van het vlees, zodat dit niet spettert als je het vlees in de (grill-)pan legt. Grill of bak het vlees enkele minuten aan beide kanten, zodat het net niet gaar is aan de binnenkant.
  6. Ondertussen breng je de marinade in de steelpan opnieuw aan de kook en laat je het een 3-tal minuten doorkoken. Daarna zeefde ik de marinade, zodat ik een gladde saus had. Door de combinatie van alle ingrediënten heeft de saus naar mijn mening een ietwat rare geur (ik dacht al dat ik opnieuw ging mogen beginnen), maar geen zorgen, het komt goed!
  7. Als je vlees aan beide kanten voldoende gebakken is, leg je het in een vel aluminiumfolie. Je lepelt wat van de saus over het vlees, rolt de folie dicht en laat dit 10 minuten rusten.
  8. Ondertussen haal je de aardappeltjes uit de oven en maak je je slaatje klaar.
  9. Snij het vlees in plakken (die zouden mooi lichtroze moeten zijn) en serveer met de krieltjes en het slaatje.

DSC_2024

Ik schotelde mijn vriend dit gerechtje voor en hij was meteen fan. De saus smaakt wat zoet door het bier en de honing, maar het is zeker nooit storend.

Helaas ben ik de foto van het afgewerkte recept kwijt en heb ik het gerecht sindsdien nog niet klaargemaakt, sorry. Maar ik veronderstel dat jullie allemaal wel weten hoe een varkenshaasje eruitziet, dus veel anders is er niet aan te zien 😉

Als jullie het gerechtje klaarmaken, mag je natuurlijk ook altijd foto’s posten!

SMAKELIJK!

Ik koos een recept van op de Libelle Lekker website (my go-to voor simpele maar lekkere gerechten), met enkele kleine aanpassingen van mezelf.  

Over ploeter- en andere moeders

Ik voelde even een vlaag van schuldgevoel, of zelfs een soort schaamte, toen ik vorige week weer een lading blogposts las. Ik heb de afgelopen weken al wel vaker een dergelijk gevoel gehad. Dat komt er natuurlijk van, van al die mamablogs te volgen. Dan kom je verhalen tegen die tonen hoe zwaar het kan zijn om een gezin en een (drukke) job te combineren. Ze vertrekken van het ideaal van de Supermama die successen boekt in haar job én haar kinderen de nodige aandacht geeft én kookt als Nigella Lawson én het lijf heeft van een Victoria’s Secret model én tussen de qualitytime met haar partner door ook nog tijd vindt voor wat me-time. De ervaring van al deze strevende vrouwen leert echter dat zoiets niet realistisch is. Het kan gewoon niet op elk vlak in je leven perfect lopen. En dat is oké. Blijkbaar voelen veel van deze dames ook de drang om elkaar te steunen met een “hé, het is oké” zo nu en dan.

Ik denk dat ze Ploetermoeders genoemd worden, deze vrouwen die beseffen dat het leven als werkende mama helemaal niet over rozen loopt. Of toch, maar dan met zeer veel doornen.

Ikzelf ben ook aan deze blog begonnen als Ploetermoeder, op een moment dat het me allemaal even teveel werd en ik nood had aan steun en gelijkgestemde zielen. Op een moment dat de baby lastig deed. Op een moment dat het huishouden in de soep leek te draaien. Op een moment dat ik ter plekke in slaap kon vallen maar niet mocht. Dat was toen ik pas terug aan het werk was. Die eerste weken combo werk-gezin bleken inderdaad nogal een geploeter.

Om nu echter terug te komen op dat gevoel van schaamte/schuld: als ik de blogs van vele anderen lees, kan ik alleen maar concluderen dat het bij mij nu allemaal wél mooi rond draait, niet vierkant en al helemaal niet in de soep. In tegenstelling tot wat ik 2 maanden geleden dacht en me deed zoeken naar aansluiting bij andere “ploetermoeders”. Ter illustratie:

  • De lastige weken van de baby waren snel voorbij (hij slaapt nu zelfs door, JEEJ!). Ik heb trouwens officieel de gemakkelijkste – en schattigste (oké, subjectief) – baby ooit, ever, aller tijden, ter wereld en ver daarbuiten!
  • Die gemakkelijke baby zorgt er natuurlijk voor dat ik thuis niet echt veel problemen ondervind met de opvoeding: BabySep eet wat je hem voorschotelt (jaja, begonnen met de groentepapjes), hij slaapt wanneer hij moet slapen, hij kan zichzelf gemakkelijk een kwartiertje entertainen terwijl mama kookt en het excuus van “we zijn te laat, want BabySep…” hebben we nog niet moeten bovenhalen.
  • Voor het huishouden kan ik rekenen op de hulp van mijn mama en schoonmama. Vooral het feit dat ik de strijk daar mag afzetten, is een grote hulp. Ik zou het zelf wel kunnen doen hoor, maar zo houd ik toch nog wat tijd over om blogjes te schrijven enzo… (prioriteiten stellen hé!), en het is ook niet echt mijn favoriete klusje. Het koken en wassen en plassen doe ik volledig zelf, zonder problemen, met wat hulp van de wederhelft als hij op tijd thuis is. Mijn huis ligt er niet gelekt bij, maar we kunnen wel onverwacht bezoek ontvangen zonder dat ze moeten struikelen over stapels rommel. (voor wie het adjectief “gelekt” niet kent, het betekent “zeer proper, zoals in de boekjes”, maar “gelekt” is zo een tof woordje uit de Vlaamse tussentaal uit mijn regio, dat ik me eventjes niet veel aantrek van dat Standaardnederlands :)). 
  • Wij hoeven ons geen zorgen te maken over ons budget, in tegenstelling tot veel andere gezinnen in deze gemeenschap. Niet dat we als koningen leven, verre van, maar we leven niet van maandloon tot maandloon en kunnen zelfs sparen voor BabySep en geregeld genieten van het leven. Ook hier: prioriteiten stellen. En in nood kunnen we wel terecht bij familie.
  • Ik ben op 3 maanden tijd alle 17(!) aangekomen zwangerschapskilo’s volledig kwijtgespeeld zonder er iets voor te doen (leve borstvoeding!). Nu nog die buikspieren weer in vorm krijgen en de uiterlijke gevolgen van de zwangerschap zijn verdwenen (op het keizersnedelitteken na). Een Victoria’s Secret model zal ik niet meer worden, die ambities kon ik misschien nog koesteren toen ik 18 was, maar nu toch al even niet meer.
  • Wie de post over mijn weekmenu gelezen heeft, weet dat ik wel degelijk de tijd vind om gezond en gevarieerd te koken voor mijn gezin. Daar houd ik ook aan. En een culinair experimentje zo nu en dan gaan we zeker niet uit de weg!
  • Ik vind ondertussen ook nog de tijd om te gaan sporten en af en toe af te spreken met vrienden.
  • Ik ben niet altijd te uitgeput na een lange werkdag. Ik heb nog energie over om met mijn zoontje te spelen. En om romantisch te zijn met mijn grote ventje 😉 (De herwonnen nachtrust doet hiervoor natuurlijk ook zijn duit in het zakje.)

In vergelijking met de verhalen die ik soms lees, loopt mijn leven op dit moment dus echt wel perfect. Ik krijg veel hulp, dat geef ik toe. Maar toch voel ik me schuldig of schaam ik me soms omdat ik gezegend ben met een gemakkelijke baby en een toffe job die maken dat ik me niet altijd herken in de klaagzang of moeilijke periodes van sommige andere mama’s in de blogosfeer. Al dat proberen en er toch niet in slagen, op dit moment ken ik dat gevoel niet. Ik voel me schuldig omdat ik die ploeterende moeders “hun ogen uit zou steken” met mijn geluk. Ik schaam me omdat ik met deze blog aansluiting zoek bij deze ploetermoeders, terwijl ik in vergelijking eigenlijk toch echt een gemakkelijk leventje heb.

Ik weet wel wat je zal zeggen: “het zal wel nog veranderen!” Dat zal hoogstwaarschijnlijk wel. Maar wat als dat niet het geval is? Zal ik dat schuldgevoel dan blijven hebben omdat mijn leven beter lijkt te lopen dan dat van andere moeders? Omdat ik lijk af te wijken van de huidige norm van de ploetermoeder, meer richting megamoeder (nog geen Supermoeder, vanwege dat Victoria’s Secret Modellenlijf natuurlijk…)? Omdat de combinatie werk – kind bij ons wél vlot lijkt te lopen? FOERT, het is nu allemaal zo mooi, we doen dus blijkbaar iets goed én we hebben een grote dosis geluk. We moeten ervan genieten. Het kan in een vingerknip keren.

Misschien heeft de Roze Wolk nu pas haar weg naar mijn achterste gevonden en heeft ze er zich goed onder genesteld om mij mee te nemen op een gelukzalig tochtje door het eerste levensjaar van BabySep zonder oog voor de imperfecties zo nu en dan… Dan hoop ik maar dat ze mij zachtjes weer neerzet als de tijd rijp is om terug te keren naar de realiteit en mij niet kilometers naar beneden laat donderen. 

Sneak Peek in a Superwoman’s Concepts

Het is al even geleden dat hier nog een postje verscheen. Mijn excuses. Ik ga niet afkomen met de uitvlucht dat ik het te druk heb. Ik heb het druk ja, maar ik heb ook al kunnen schrijven. Ik heb verschillende concepten staan, maar helaas ben ik soms een zodanige perfectionist, dat ik niets durf te posten voor ik het zelf écht goed vind. Ik ben dus bezig aan van alles en nog wat. Om je al wat warm te maken om de komende weken mijn blogje in de gaten te houden, geef ik je een klein voorsmaakje van wat je allemaal nog mag verwachten:

  • Ik zal het hebben over ploetermoeders en perfectie
  • Na het lezen van enkele bevallingsverhalen ben ik nu ook getriggerd om dat van mezelf te vertellen. Hou je vast, het wordt geen verhaaltje voor het slapengaan…
  • Ik heb sinds kort een nieuwe connectie in de bierwereld, die mij een leuke uitdaging gegeven heeft die wel eens kan uitgroeien tot een nieuwe categorie op deze blog.
  • Ik ga me wagen aan “waarschuwingen” voor vrouwen die denken aan kindjes. Wat ze mij alleszins niet verteld hadden voor ik zwanger werd en hoe ik mijn zwangerschap beleefd heb. (Op vraag van een vriendin)
  • Ik werd door deze lieve dame getagd in de zogenaamde 3-tag.
  • Ik zal het hebben over enkele plaatsjes (B&B, restaurantjes…) in mijn – ruime – regio die ik aanraad.

Nu heb je iets om naar uit te kijken. Ik wil dus wel degelijk wat vaker posten, maar mijn perfectionisme en onzekerheid krijgen nog te vaak de bovenhand. Dat maakt dat ik maar niet op die “publiceren”-knop kan klikken… (ook nu heb ik 5x de voorbeeldpost bekeken en aanpassingen aangebracht en dan toch maar op publiceren geklikt omdat ik anders eindeloos zou blijven aanpassen)

Ode aan de mama

Computer designed highly detailed grunge textured film frame with space for your text or image

Liefste mama

Het is weer zover, Moederdag.

Dit jaar toch net iets anders. Dit jaar begrijp ik jou meer.

Die onweerstaanbare drang om je kinderen met alles te helpen, ook al moeten ze het eigenlijk zelf doen. Die onvoorwaardelijke liefde, wat we ook doen.

Ik ben al bang voor de puberteit van BabySep, als ik bedenk hoe ondankbaar en ronduit gemeen wij in die periode soms waren! Sorry daarvoor.We hebben jouw moederhart waarschijnlijk meermaals gebroken. Sorry daarvoor. Maar toch gaf je niet op. Dankjewel daarvoor!

Ik ben je dankbaar voor het eeuwige geduld in de (gelukkig weinige) moeilijkere momenten die Zus en ik doormaakten.

Ik ben je dankbaar voor de hulp waar ik nu ook nog 24/7 op kan rekenen.

Ik ben je dankbaar voor de fantastische oma die je bent voor BabySep. Ik ben dankbaar dat je mijn soms foute keuzes niet veroordeelt, maar dat je gewoon helpt. Of zwijgt en me laat doen. Je hebt er vertrouwen in dat het toch goed komt.

Ik kan hier zo nog wel even doorgaan, maar uiteindelijk komt het toch allemaal hierop neer:

Voor mij ben je de beste mama ter wereld! Ik hoop dat ik een even goeie moeder word voor BabySep, dan zal ik een zeer gelukkig zoontje hebben. Ik heb alleszins al het ideale voorbeeld.

Geniet van jouw dag!

Dikke kus

Je oudste

Mamafien probeert Hello Fresh

Je hebt ze zeker al gezien op Facebook, de uitnodigingen om Hello Fresh of Smartmat of dergelijke te liken. Voor wie het concept niet kent: dit zijn websites die in het leven geroepen zijn voor mensen die het te druk hebben om elke dag weer origineel uit de hoek te komen met hun maaltijden, maar die wel graag koken. Je krijgt alle ingrediënten voor 3 of 5 maaltijden voor het aantal personen naar keuze thuis geleverd, samen met de recepten. Je kiest dan zelf wanneer je wat klaarmaakt en je hoeft niet meer naar de winkel. Klinkt ideaal, niet? Dat dacht ik ook. Dus wilde ik dat eens proberen. Ik die toch al zoveel bezig ben met weekmenu’s en het ontdekken van nieuwe recepten. Dit zal zeker wel iets voor ons zijn. Na wat research op de respectievelijke websites, zag ik dat Hello Fresh toch iets goedkoper is dan Smartmat, dus voor een probeersel besloot ik om door die eerste mijn weekmenu te laten bepalen. Ik koos een proefpakket met 5 maaltijden voor 2 personen.

Donc, zoals afgesproken, werd mijn proefpakket geleverd op maandagavond rond etenstijd (ideaal!).

IMG_1043     IMG_1044   IMG_1045

Meteen werd alles in de koelkast of voorraadkast gedeponeerd en koos ik het receptje voor die dag. De receptenkaartjes zijn echt handig. Op de voorkant staat een foto van het gerecht (of toch hoe het er hoort uit te zien) met een kleine uitleg over de oorsprong of één van de ingrediënten… Onderaan staat ook welke ingrediënten je nodig hebt (met foto! Vooral handig bij exotische producten waarvan de naam meer lijkt op een uitgestorven vogelsoort dan op een groente). Op de achterkant staan de hoeveelheden (van 1 tot 6 personen, wat handig is als je het gerecht later nog eens wil klaarmaken voor vrienden of als je alleen bent). Daaronder dan het recept, naar mijn mening relatief gemakkelijk te volgen. Je hoeft geen chef-kok te zijn om dit tot een goed einde te brengen. IMG_1046

Voor de eerste dag koos ik de gnocchi met tomatensaus en oude kaas (en spinazie). Supergemakkelijk, snel klaar en lekker! Een receptje dat ik zeker bijhoud. En we misten het vlees niet, wat ook een plus is voor dit vegetarische gerechtje;-). IMG_1047

Op dinsdag maakte ik het biefstuk met roseval aardappelen en salade. Alweer zeer simpel en de overschot van de salade met de radijsjes gebruikte ik de dag erna voor een lunch. Het biefstuk was wel zeer dun en dus snel overgaar, wat het wat taai maakte. IMG_1052

Voor de woensdag was er een gerecht met scampi’s voorzien. Aangezien Koen en ik geen zeevrucht-mensen zijn, schoof ik dit gerechtje door naar mijn ouders. Zo konden zij ook proeven van de Hello Fresh Proefbox. Ze vonden het gerecht geslaagd, maar hebben helaas geen foto voorzien. Spijtig. Op donderdag was het dan tijd voor kipdrumsticks met rijst en groenten. Hoewel ik geen fan ben van het gepeuzel dat bij de drumsticks komt kijken, vond ik de smaak toch wel goed. De groentjes waren simpel: broccoli en champignons. De rijst kreeg wat extra pit door de rode peper. Al bij al zeker geen slecht gerecht, maar niet WOW vernieuwend. En wel wat te veel rijst in vergelijking met de groentjes. IMG_1059

Op vrijdag was het dieet-dag met een salade van gegrilde bataat en rode biet met yoghurt. Alweer moet ik jullie de foto schuldig blijven. Het was al te laat, sorry… Ik had nog nooit bataat gegeten en zal het waarschijnlijk ook niet gauw meer doen. Ik lustte het wel, maar veel smaak is daar niet aan. Om dan extra te betalen voor iets dat eruitziet als een wortel en minder smaak heeft dan een wortel, dat toch net niet… Voor de rest kan je met salade, griekse yoghurt en brood niet veel mis doen. Al vulde dit voor Koen niet genoeg. Hij had nood aan een dessertje…

Nog 2 extraatjes:

Voor de vegetariërs is er ook elke week de mogelijkheid om te kiezen voor een veggie-box.

Naast je maaltijdbox kan je ook een Fruitbox bestellen. Perfect passend in de gezonde levensstijl die we onszelf willen aanleren.

Allora, de conclusie:

De prijs valt zeer goed mee: wij betaalden 56€ voor de levering van ingrediënten voor 5 gerechten, wat dus echt wel goed te doen is. Je hoeft zelf geen tijd te verspillen met inkopen doen, dus WIN!

Je moet voor de verandering eens niet zelf je hoofd breken over een weekmenu, het wordt voor jou gedaan. Je moet enkel nog kiezen wat je op welke dag eet, maar dat kan op het moment zelf ook nog. Je leert met een beetje geluk ook nieuwe producten en nieuwe gerechten kennen. Altijd leuk.

Het feit dat je niet zelf beslist wat je gaat klaarmaken, betekent echter ook dat je niet zelf kiest wat je klaarmaakt. Wij eten bijvoorbeeld niet graag zeevruchten (hoe heerlijk compatibel zijn wij toch!) en dan is een maaltijd met scampi’s niet echt aangeraden… Of als je nu eens zin hebt in spaghetti, maar dat zit er niet tussen, dan moet je toch nog naar de winkel voor andere inkopen.

Als ik nog eens beslis om voor Hello Fresh of iets dergelijks te kiezen (wat vrij waarschijnlijk is), zal ik maar 3 maaltijden bestellen, zodat we nog wat speelruimte hebben. Altijd leuk om wat nieuwe gerechtjes te leren kennen en te combineren in je eigen weekmenu.

Mijn raad: probeer het eens en bekijk of het iets voor jou is. Ben je na die eerste keer niet overtuigd, je hebt er toch enkele nieuwe recepten bij, sowieso win!