A bitch named Karma

Nog geen twee weken geleden was ik hier op deze blog nog aan het “opscheppen” over mijn perfecte leventje en mijn perfecte kindje. Lady Karma heeft het gehoord…

Afgelopen donderdagochtend kreeg ik dit telefoontje van de crèche: “mevrouw, uw zoontje heeft precies toch een aantal windpok-blaasjes”. “Je hoeft hem nu niet meteen op te halen, maar weet wel dat je voor de komende 7 dagen wel opvang zal moeten zoeken, want hij mag niet naar de crèche komen met windpokken.” Als het je eerste kind is, dat voor het eerst in zijn nog jonge leventje ziek is, dan ga je hem natuurlijk meteen ophalen! En meteen naar de dokter. Twee blaasjes op zijn tere lijfje. Verdict van de dokter: “hij zal waarschijnlijk nog veel immuunstoffen hebben van de mama, waardoor hij er nu niet veel last van zal hebben. Het kan dan wel zijn dat hij het later nog een keer zal krijgen, maar dan erger.” Oh joy! “Let wel op, doordat hij nog zo jong is, zijn complicaties wel mogelijk, zoals longontsteking en…” (mijn hoofd blokkeerde na het horen van het woord complicaties, de rest heb ik dus amper gehoord – alleen nog dat ik meteen naar de dokter moet als BabySep niet meer wil eten).

Het zag er allemaal goed uit: BabySep sliep zoals gewoonlijk, was niet lastig en had hier en daar een bultje.

Dat duurde 1 dag. Een samenvatting van de afgelopen 48 uren:

Bultjes. Veel bultjes. Heel veel bultjes. Extreem veel bultjes. Niet aanstippen met een een wattenstaafje met eosine, maar insmeren met een verfborstel vol eosine (bij wijze van spreken hé! Ik ben dan geen Supermama, maar ik wil me ook de toorn van de kinderbescherming niet op de hals halen).

Koorts. Hoge koorts. Perdolan geven. Koorts daalt niet. Nog Perdolan.

Huilen. Nog huilen. We krijgen een klein idee van wat ouders met een huilbaby te verduren hebben. Komende van een baby die enkel een beetje lawaai maakte als hij honger had of geïrriteerd was door een speeltje dat niet meewerkte, is dit toch extreem.

Niet slapen. Totaal aantal uren geslapen in de afgelopen 24u: 8. In stukjes. Lichtpunt was een dutje van 2u tussen 5u en 7u deze ochtend tussen mama en papa. Voor de rest max. een halfuurtje slaap telkens bruusk afgebroken door een geschreeuw dat door merg en been gaat. Het ventje ziet af!

Hangerige baby. In de relax zetten is geen optie. In zijn park leggen is geen optie. Toch niet langer dan 1 minuut. Veel huishoudelijk werk wordt hier niet gedaan vandaag. Gelukkig is de wederhelft er nog, zodat ik toch kan koken zonder een kind op de arm. Deze blog schrijf ik trouwens met BabySep in de draagzak op mijn buik, eindelijk weer in slaap gevallen. Het ventje is doodmoe!

Eten is lastig: enkel flesjes melk of opgewarmd water. Groentepapje en fruitpapje belandden na een halfuur proberen in de vuilnisbak.

Echt wel genieten van het meteorologisch mooie weekend. We mogen niet buiten met de baby: zon is uit den boze én het is gewoon te warm voor het arme ventje dat zo al genoeg zweet door de koorts.

Ik denk dat die immuunstoffen toch niet meer in zijn lijfje zitten. Hij heeft er nu genoeg last van (meer last van de windpokken kan je volgens mij niet hebben), een tweede keer zal wel niet meer voorkomen, zeker?!

Ah, we moeten erdoor. En laten we hopen dat het ergste na dit weekend voorbij is. Dan mag onze man op doktersbevel 2 weken thuis bijkomen en rustig genezen. (Thank God voor een opa op pensioen en oma’s die deeltijds werken!)

7 gedachtes over “A bitch named Karma

  1. ocharme Sepp! Bij ons ilja indertijd was dat een wit product want ik kreeg die eosine nergens meer uit, hij was volledig rood. Is ook nooit meer zo ziek geweest als toen! Veel beterschap!

    Like

  2. Ahhhh gerrum, vreselijk! Hier hadden broer en zus het tegelijk! Maar waarom mogen kinderen niet naar de crèche als ze de waterpokken hebben? Hier in NL mogen ze gewoon gaan als ze koortsvrij zijn. Er zijn zelfs mama’s die aangeven dat ze graag hun kinderen naar de creche willen brengen als de waterpokken heerst. Hoe jonger ze ze krijgen hoe minder last ze ervan hebben. (zeggen ze!!!). Anywaytjes…..ik wens jou en jouw lieve Sep heel veel sterkte!!!!!

    Like

    • Goh, het is eerder een regel van de crèche zelf, niet algemeen voor België, want veel crèches laten het wel toe. Is bij ons ook enkel voor de eerste week. Sep moet van de dokter langer thuisblijven om kans op andere ziektes te vermijden, juist omdat hij nog zo jong is. Hij zal die 2 weken ook kunnen gebruiken, hij ziet er echt van af… Maar ben ook wel blij dat hij er dan van af is

      Like

  3. Wij hebben het hier ook al gehad, in maart, dacht ik… Eerst de dochter van vijf en bam, twee weken later volgde de zoon. Van een rondje waterpokken gesproken!!! En die bitch, ik ken ze, soms heb je het gevoel dat je niks mag denken of zeggen. Vlak voor de ooroperatie van mijn dochter dacht ik nog: “gelukkig heeft Florian nog nooit last gehad van ooronstekingen…” en bam, een dag of twee later was het prijs en het is niet meer gestopt (gisteren uiteindelijk buisjes gekregen).
    Anyways… Veel beterschap voor je venteke! Maar bekijk het inderdaad zo: hij heeft het dan gehad.

    Like

    • Amai, ook al “u peren gezien” met u kindjes, precies! Altijd hout vasthouden als je iets zegt he 😉 Tja, pech hebben zeker? Veel succes met de buisjes bij je kindjes, klinkt ook allesbehalve leuk!

      Like

  4. Pingback: Wij hebben een gemakkelijk kind | Failing To Be Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s