8 redenen waarom ik blijf dansen


De start van een nieuw schooljaar betekent voor mij ook telkens de start van een nieuw dansjaar. Ik dans al 12 jaar bij de Oudenaardse dansschool Break & Dance, zwangerschapsstop meegerekend. Naarmate de dansschool uitgroeide van 20 tot meer dan 300 leden, groeide ik ook als danser. Ik deed (bijna) elk optreden mee en ben ondertussen één van de ‘anciens’.

Een mailtje van mijn danslerares vorige week stelde mij voor een moeilijk dilemma. Ze opperde het idee om met onze groep in november nog eens een optreden te geven. Dat wil zeggen 10 weken lang elke zondagnamiddag 4 uren voorbereiden, naast de wekelijkse dansles. Om nu al 10 zondagen te reserveren voor dans is in mijn situatie niet meer realistisch. Helaas. Want de optredens zijn toch altijd de kers op de danstaart. Een runner’s high heb ik nooit gekend, maar ik heb genoeg redenen om wel high te worden van dans.

  1. Het is wel degelijk een échte sport. Zeker als je je helemaal smijt in je dans, kan het er behoorlijk sweaty aan toegaan. Het vereist techniek, lenigheid, conditie en coördinatie. Een beetje muzikaliteit is ook mooi meegenomen… Je traint ook spieren waarvan je niet eens wist dat je ze had! Check maar eens de afgetrainde lijven van de kandidaten van So You Think You Can Dance.
  2. Dansen is niet alleen goed voor je conditie en je spieren, ook je houding vaart er wel bij. Bij dansen wordt heel vaak de nadruk gelegd op je core. Het ‘korset’ rond je ruggengraat is erg belangrijk. Sterke buik-, zij- en rugspieren helpen je om je evenwicht te bewaren. Ze ondersteunen ook je rug, waardoor je minder snel gaat doorhangen en minder snel last krijgt van rugpijn. Denk maar aan de fiere, elegante houding van een ballerina/-o.
  3. Dansen is kunst. Of je nu een ballet ziet of hiphop, een tango of Afrikaanse dans, de bewegingen zijn mooi op zich (bekijk zeker de video achter de link).
  4. Als danser kun je je echt inleven in de emoties van je dans, wat het nog aantrekkelijker maakt voor de toeschouwer. Het maakt de belevenis voor jezelf ook zoveel intenser. Je bent niet alleen danser, maar ook acteur.
  5. Dansen – en dan vooral optreden – is een teamsport. Je kan de technisch beste dansers samen zetten, maar als ze niet op elkaar ingespeeld zijn en niet samenwerken, dan zal je choreografie ook niet goed overkomen. Als je maandenlang intens samenwerkt voor een optreden, leer je elkaar trouwens ook beter kennen en wordt het groepsgevoel nog aangesterkt.
  6. Optreden geeft een kick. Je leeft er maandenlang naartoe. Je zwoegt uren op elk dansstuk. Je spieren en gewrichten maken overuren, net als je hersenen. Je staat vol blauwe plekken. Je bent de liedjes bijna moe gehoord. Telkens herhalen en herhalen en herhalen tot elk detail juist zit. De zenuwen vlak voor je het podium op moet. “Hm, ik moet precies toch nog eens naar het toilet.” “Oh nee, hoe ging die passage nu weer?” Tot je opkomt: de muziek begint, het licht gaat aan en je bent verblind. Je ziet niemand zitten, behalve de eerste 4 rijen, maar je wéét dat de zaal vol zit. Je laat je meevoeren op de muziek en de bewegingen komen vanzelf. Je hoeft niet eens erg je best te doen om de juiste emoties naar boven te halen, de muziek en het verhaal zorgen er wel voor.
  7. Dansen is net als andere sporten een drug. De endorfines die vrijkomen door het sporten maken je gelukkig. Dit wordt nog versterkt door het ritme van de muziek waarop je danst. Daarnaast bouw je ook iets op: je start met enkele bewegingen om tot een volledige choreografie te komen. Je ziet dit keer op keer evolueren, dus je wil het proces van begin tot einde meemaken. Daarna begint het proces opnieuw. En zoals ik al zei: optreden geeft een kick. Kicks wil je altijd opnieuw beleven. En opnieuw. Dus ja, het zwarte gat na een optreden voelt een beetje aan als afkicken.
  8. Als je danst, kan je even al je zorgen vergeten. Als je helemaal opgaat in de muziek en de bewegingen, dan is er in je hoofd geen plaats voor de dagelijkse beslommeringen.

Misschien moet ik toch maar overwegen om een babysit te zoeken voor de komende 10 zondagen…

Fien @ Ladies Hopnights bij Palm 

Afgelopen vrijdag ontving Brouwerij Palm 20 vrouwen voor een exclusief diner in hun hopveld. Dit ter promotie van hun bittere biertje Palm Hop Select. Zoals de naam het zegt, een speciaal bier met een hoppige smaak. Fris en licht (amper 6%alc.) maar toch boordevol smaak!  

Ik reserveerde een plaatsje voor mezelf en mijn zus en we hebben kunnen genieten… 

Aperitief met Palm Hop Select tussen de hopranken

  

Een prachtig gedekte tafel.

 
 

Breugel voorgerecht. Top in combinatie met Palm Hop Select

  

Met de deskundige uitleg van Sofie Van Rafelghem over food pairing (met tips om thuis te proberen)

  

Nagenieten in een prachtige tent met kaasbuffet en zoete desserts. Uiteraard ook vergezeld van de nodige biertjes.


O ja, voor de Bobettes van dienst was er ook water van Bru voorzien (een restje van de Parelende Tafels van Bru die eerder op de week plaatsvond op dezelfde locatie?).  Dus biertjes proeven afgewisseld met water, zo kon ik mijn zus en mezelf toch veilig thuis brengen! (En goed om de smaakpapillen tussendoor wat rust te gunnen) 

 

De carrière van een Superwoman

do what you love

De map met concepten voor mijn blog is zo goed als leeg. De inspiratie is even ver te zoeken. Er staat immers het één en ander  te gebeuren in mijn leven, dus mijn focus ligt even ergens anders.

Mijn job is niet bepaald enorm uitdagend. Ik doe het graag en ik werk graag voor de firma waar ik zit, maar de jobinhoud is wat te weinig om 40 uren per week mee te vullen. Dus werd bij mijn functioneringsgesprek beslist dat ik halftijds zou gaan werken. Dat halftijdse contract komt er (zeer) binnenkort aan, dus ik ben volop aan het bekijken hoe ik de rest van mijn tijd ga invullen. Deeltijdse huismoeder word ik dus niet. Ik wil mijn huidige levensstijl behouden (of toch niet té veel inleveren) en last time I checked, heb je daar nog steeds voldoende financiële middelen voor nodig. Er moet dus nog geld binnenkomen. Maar ik wil niet zomaar een jobke doen om centjes te verdienen. Ik heb de zekerheid van mijn vaste, deeltijdse contract en het lief heeft nog altijd een goede baan met een goed loon. Dus nu heb ik toch een beetje speelruimte om iets te zoeken wat ik écht wil.

Ik weet al welke richting ik uit wil: ik hou van schrijven (neuh, écht?!). Ik zou dus iets kunnen doen in copywriting. Maar artikels schrijven voor tijdschriften lijkt me ook zeer plezant. Ik kan ook in het verlengde van mijn job gaan en communicatie advies geven aan kleine bedrijven. Ik denk er ook aan om de insteek van mijn blog misschien wat aan te passen? Wat denken jullie? Aan de andere kant kreeg ik ook veel voldoening uit het Nederlands geven aan volwassenen. Ik zal moeten keuzes maken en één focus zoeken. Of moet dat wel écht?

Ik ben dus ook aan het uitzoeken hoe ik dit allemaal kan regelen. Word ik zelfstandige in bijberoep? Of begin ik via een payrolling bureau tot ik voldoende “klanten” heb?

Het zal alleszins voer zijn voor blogposts. Maar ook een vraag naar jullie toe: hebben jullie hier ervaring mee? Hebben jullie tips voor mij? Willen jullie positieve en/of negatieve ervaringen delen? Alle reacties zijn welkom!

Zachte baby en zachte benen

De modebladen zeggen dat je in de kast van je lief moet gaan snuisteren voor de laatste nieuwe fashion items. Ik zeg dat je tussen de spullen van je kind moet kijken voor je huidverzorging.

Een kleine uitleg…

Wij gebruiken voor Sep’s droge en gevoelige huid op aanraden van de kinderarts en dermatoloog de Lipikar Baume van La Roche-Posay. In tegenstelling tot de meeste crèmes tegen eczeem en dergelijke die je bij de apotheek haalt, heeft deze een aangename en subtiele geur. Het is nog altijd niet de typische babygeur die je bij de Mustela producten hebt, maar toch een goed alternatief.

IMG_1782

Toen ik vorige week mijn benen weer zomer- en rokjesproof gemaakt had met het scheermesje, zag ik deze Lipikar staan op het bad en kreeg ik een geniale inval (soms heb ik dat eens). Ik dacht “wat goed is voor mijn baby, zal ook wel goed zijn voor mijn benen”. Dus ik smeerde mijn benen in met Lipikar. Ooh de zaligheid die daarop volgde! Zachte benen en geen vervelende bodymilkgeur. Nice, kerel!

En toen bedacht ik het beste van al: ik moet die crème toch kopen voor Sep, dan kan ik daar evengoed ook om de paar weken eens gebruik van maken om mijn pas geschoren benen mee in te smeren (het haar op mijn benen is blond, dus ik kan het mij permitteren om me enkele weken niet te scheren :)). Dan moet ik eigenlijk geen aparte bodymilk meer kopen. Win!

Geef nu toe: mijn benen zijn dan wel nog wit, ze zien er toch wel zacht uit!

IMG_1772

Check ook eens de toiletzak van je baby, want: wat goed is voor de gevoelige huid van je kind, zal toch ook wel goed zijn tegen de bobbeltjes op je benen na het scheren, right!

Hebben jullie ook al zaken gevonden tussen de spullen van je kinderen waar jij ook gretig gebruik van maakt?

O ja, mochten er mensen van La Roche-Posay meelezen, een jaarvoorraadje is altijd welkom 😉

Mijn persoonlijke queeste

Er is al zeer veel geschreven over studies die de voor- en nadelen van alcoholische dranken aantonen. Zo ook weer het artikel dat ik vandaag las op de website van De Redactie. Het gaat over bier en wijn. Ik heb zo ondertussen wel al enige ervaring in bierland, dus ik las dit artikel met gemengde gevoelens.

Calorieën tellen

Met het algemene onderwerp van het artikel ben ik zeer blij. Bier is niet slechter voor de gezondheid dan wijn en het is zeker geen grotere dikmaker. Integendeel. Voor wie calorieën wil tellen: 100ml bier bevat minder calorieën dan 100ml wijn. Het klopt wel dat bier over het algemeen in grotere hoeveelheden gedronken wordt, maar voor wie op zijn/haar calorie-inname let, is daar een mouw aan te passen. Ik doe het vaak: als ik thuis zin heb in een aperitiefje, dan vul ik een klein, fijn glas met bier. Het staat niet alleen zeer elegant, maar je hebt ook maar dezelfde hoeveelheid binnen als bij een glas wijn. Heb je later op de avond zin in nog wat bier, dan kan je bijschenken, net zoals je met een fles wijn zou doen. Je kan natuurlijk ook gewoon delen 🙂

“Boerse bierdrinkers” tegenover “gesofisticeerde wijndrinkers”?

Het idee in het artikel waar ik toch even bij fronste, was dat over de verschillen in levensstijl tussen wijndrinkers en bierdrinkers. Er wordt letterlijk gezegd dat wijndrinkers hoger opgeleid zijn en een ander (bedoeld, gezonder) consumptiepatroon hebben. Wijndrinkers zijn dus slimmer, staan hoger op de sociale ladder en eten gezonder. Bierdrinkers zijn lager opgeleid, vind je niet in de hogere klassen en leven niet bepaald gezond. Daar komt het dus op neer. Mooie veralgemening, denk ik dan. Als je dit gelooft, wat ben ik dan? Ik heb een universitair diploma en eet gezond (ik gebruik ook olijfolie – wat het artikel als voorbeeld geeft) én ik drink bier.

Ik denk dat arts en journaliste Finoulst in het artikel “bierdrinkers” vereenzelvigt met het cliché van Onslow uit Keeping Up Appearences met zijn marcelleke, zijn ene hand in zijn broek en een blikje pils in zijn andere hand. Of je denkt aan de overmatige consumptie van pintjes op de zomerse festivals en locale fuiven. En zo zijn er nog wel meer voorbeelden te bedenken die het stereotiepe beeld van de ongezonde bierdrinker in stand houden.

Ik vind dat zo jammer! Onze Belgische brouwers maken zoveel meer dan pils. En nu moet je niet direct aan Duvel en consorten gaan denken. Ook voor wie niet meteen een zwaar bier van 10% wil drinken, bestaan er alternatieven, andere dan pils. En dan nog, ik geniet af en toe ook van een frisse pint op een terrasje, doet dit dan iets met de waarde van mijn diploma, mijn gezonde maaltijden en mijn wekelijkse sportsessies?

Belgisch chauvinisme

Jullie hebben waarschijnlijk al eens gehoord over onze vrouwelijke master biersommelier, Sofie Van Rafelghem (zoniet, check haar website). Wel, ik heb de eer gehad om met deze dame een biertje te gaan drinken in de Trollekelder in Gent én om haar bezig te zien op één van haar vele bierproefavonden. Zij heeft van haar queeste om bier populair te maken in eigen land haar beroep gemaakt. Deze dame is elegant, slim én kan gepassioneerd vertellen over bier. Ik was zelf wel al overtuigd over de rijkdom van ons gerstenat, maar zij maakte mij nog enthousiaster. Bier kan wel degelijk elegant zijn én past perfect in een gezonde levensstijl, zoals ook wijn in een gezonde levensstijl past. (Dit alles met mate natuurlijk!)

Ik betreur net als Sofie het gebrek aan chauvinisme dat wij Belgen kennen over onze eigen bieren (ik zet bewust niet “bier”, want er zijn zoveel verschillende soorten bier die je niet over één kam kan scheren). In Amerika brouwt men Belgian Style Ales of vragen ze Belgische brouwers om te helpen een brouwerij op te starten, omdat dit de brouwerij meer geloofwaardigheid geeft. In Italië organiseren brouwers en bierimporteurs bierfestivalletjes in prachtige ruïnes en binnenplaatsen van oude kloosters (onze bierfestivals vinden voornamelijk plaats in betonnen, koude ruimtes of met wat geluk op een marktplein). Onze bieren zijn overal ter wereld gegeerd en onze brouwers worden er ontvangen als ware rocksterren (zo voelde mijn wederhelft zich toch na een zakenreisje in Italië). In ons eigen landje blijft het moeilijk om onze brouwsels en hun brouwers naar waarde te schatten.

Ik hoop echt dat onze speciale bieren ook in België het respect krijgen dat ze verdienen. Ik hoop dat kleinere brouwers ook de aandacht krijgen die ze verdienen. Belgisch bier wordt helaas nog altijd teveel geassocieerd met de reuzen zoals AB Inbev, maar dat is niet wat dé Belgische bieren maakt tot wat ze zijn en tot wat zo gerespecteerd wordt in het buitenland. Het is het vakmanschap van de Belgische brouwers die durven te experimenteren en die met échte kennis van zaken een mooi product op de markt brengen met de beste ingrediënten die te vinden zijn. Onze bieren moeten als evenwaardig alternatief voor wijn op de drankkaarten van restaurants komen. Of bied een bierkaart aan naast de wijnkaart. In plaats van een grote fles rode wijn op tafel voor bij het eten, zet er een grote fles speciaal bier die perfect bij de maaltijd past en geniet samen van de heerlijke combinatie van smaken!

Nog een tip aan de marketingbazen in de bierwereld: trek de vrouwen aan en verbreed zo je publiek. En vrouwen aantrekken doe je door het mooi te presenteren, dat weten jullie als professionals even goed als ik. Een voorbeeld hieronder: mijn persoonlijke glaasje dat ik steevast gebruik als ik mezelf thuis een biertje uitschenk.  Zeg nu nog eens dat bier niet elegant kan zijn!

IMG_1480

Mamafien ontdekt de wereld van de webshops – deel 1

Ik was nooit echt een grote fan van webshops, zeker niet voor kleren. Je kan toch niets kopen dat je niet gepast hebt? Toch heb ik mijn visie het afgelopen jaar enigszins moeten aanpassen. Voor mezelf koop ik nog altijd geen kleren online (of heel sporadisch, als ik iets in een winkel gezien heb en ik mijn maat weet). Voor Sep daarentegen heb ik moeite om me in te houden als ik al die leuke websites bekijk.

Een Nederlandse site die ik onlangs ontdekte en die ik wel vaker bezoek, is Maysons.nl. Ze hebben er niet alleen super toffe merken zoals Emile et Ida, Lucky no. 7 en Mini Rodini, je krijgt je pakje ook écht als pakje thuis geleverd, met een persoonlijk briefje.

Hoe zalig is dit!

IMG_1302

Ik vulde Sep zijn zomergarderobe aan met deze beauty’s:

Maysons_emile_et_ida_velo_tee_1 Maysons_emile_et_ida_vespa_tee_1 Maysons_lucky_no_7_palm_short_1

Ik denk dat ik in september of oktober nog eens terugkeer naar die website voor de wintergarderobe van ons meneertje (als ik me zolang kan inhouden ;)).