Morgenstond heeft melk in de mond

Goedemorgen allemaal!

Als trouwe volger van Lilith zag ik maandag haar aftrap voor een nieuwe #boostyourpositivity. Voor meer info over de opzet van deze Activia campagne en andere deelnemende bloggers, verwijs ik je graag door naar de website.

Dit jaar draait dus rond thema’s in plaats van aparte opdrachten. Daarnaast heb je uiteraard ook nog de Instagramchallenges met deze week de hashtags #showyourmorning en #mybedhead. Wie mij volgt op Instagram, heeft de eerste gehashtagde foto al zien passeren.

Zoals je aan de IG-hashtags ziet, is het thema van deze week dus ontbijt/ochtendrituelen. Blogpostinspiratie alom!

Sommigen hopen hier dus een herkenbaar ochtendlijke rush-verhaal te lezen. Pech! Ik hou echt niet van een rushy morning. Dan kan ik niet met een rustig gemoed naar het werk vertrekken en ben ik gegarandeerd iets vergeten (of zit ik de hele dag met het gevoel dat ik iets vergeten ben). Ik sta dan nog liever wat vroeger op voor een comfortabele ochtend – ontbijt is voor mij een must en kan wel een halfuur duren. Dus, dat is ook wat ik doe:

05.55: de wekker loopt af (als Sep ons nog niet wakker gemaakt heeft om 05.30…)
05.57: het lief en ik gaan ontbijten, vaak met Humo/smartphone… bij de hand, soms echt gezellig met een babbeltje (als we vol goede energie zijn opgestaan). Ik drink geen koffie, maar ik geniet van een tas koude melk bij mijn cornflakes of granola. Ik heb ook geen koffie nodig om wakker te worden. Een glaasje citroenwater doet het even goed!

IMG_2061

Zonder yoghurt is mijn ontbijt niet compleet

06.20: we maken onze lunch klaar (vaak boterhammetjes uit luiheid, maar soms ook eens een “specialleke”: slaatje, wraps, overschot van de dag ervoor…). (Als Sep al wakker is, zit hij mee aan de ontbijttafel en duurt het ontbijt langer, maar dat compenseert later wel.)
06.25: naar de badkamer. Douchen of wassen aan de lavabo (nee, wij douchen ons niet elke dag, is niet goed voor de huid, nàh!). Sep is vaak al wakker, maar zit rustig in zijn bedje te spelen. Geduldig aan het wachten tot mama en papa klaar zijn. Nu hij kan kruipen, zetten we hem op zijn mat en komt hij een bezoekje brengen in de badkamer.
06.45: het lief vertrekt naar zijn werk. Ik leg de laatste hand aan mijn outfit en “make-up” (laagje mascara op de wimpers, that’s it – natural beauty, aja! – of luiheid…).
07.00: ik kleed Sep aan.
07.10: ik ga met Sep naar beneden, tijd voor zijn ontbijt. Ook hij is een trage eter. Van wie zou hij dat hebben?

IMG_2062

Soms is Sep al wakker om 5u30 en zit hij dus samen met mama en papa aan de ontbijttafel

07.30: boekje voor de opvang invullen, verzorgingstas voor Sep klaarmaken, schoenen en jassen aan. Tassen in de auto zetten.
07.45: Sep en ik gaan de deur uit, richting crèche.
07.55: Sep is afgezet in de crèche en mama vertrekt richting werk.
08.20: ik ben geïnstalleerd, ingelogd en klaar om te beginnen werken.

Je ziet dat bij ons ochtendritueel alles nogal ruim gerekend is. De ene dag heb ik nog een kwartiertje over om wat met Sep te spelen voor we moeten vertrekken of enkele huishoudelijke taakjes af te werken, maar de andere dag is het toch juist gepast. Veel hangt af van de afgelopen nacht en het humeur van de huisgenoten.
Positief is wel dat ik dankzij mijn rustige ochtendroutine vol energie aan de dag kan beginnen.

Verloopt jouw ochtend even rustig of doen jullie het met minder tijd?

3 x Tag

Een tijdje geleden kreeg ik al een 3 Tag doorgespeeld van Inge. Nu heb ik er weer één gekregen, van Saar. Dat betekent dat er nog meer bloggers mij beginnen te volgen en vinden dat ik het niet slecht doe. FEEST! 🙂 Zelf kende ik Saar niet voor ze reageerde op een blogpostje van mij, maar nu lees ik haar leuke schrijfsels maar al te graag!

Hierbij dus mijn invulling van haar 3 tag naar mij.

3 dingen in mijn tas
Portefeuille, iPhone, brillendoos: de drie zaken die ik altijd nodig heb. Naast uiteraard ook nog mijn sleutels en notitieboekje, maar ik mocht er maar 3 opnoemen… (Oeps…)

3 dingen op mijn bureau
Op het werk: laptop, 2de scherm, fles water
Thuis: laptop, fluostiften, post-its

3 favoriete meubels
Onze nieuwe tv-kast uit massief hout. De investering meer dan waard!
Onze zetel: kwalitatief niet echt een hoogvlieger, want al volledig uitgezakt na anderhalf jaar en ook heel lomp. Maar toch een geliefd plaatsje om met het gezin te vertoeven. We kopen er wel een nieuwe als Sep de leeftijd van het zetelspringen gepasseerd is.
Mijn keuken: groot, veel kasten en o zo praktisch. En sinds deze week ook (bijna) volledig afgewerkt met Marokkaanse tegeltjes!

3 favoriete fruitsoorten
An apple a day
A banana in the morning
Strawberries for summer

3 blogs die ik dagelijks bezoek
Nog steeds die van Lilith.
Ook nog steeds trouwe fan van Liese.
Sinds heel recent ook Rock Every Run, een dame die ook in de bierwereld zit en net als mij aan een kleine queeste bezig is om bier te promoten én daarnaast nog gezond leeft. (want ja, af en toe een biertje is niet ongezond!)

3 liedjes die ik niet uit mijn hoofd krijg
Pfoe, moeilijk! Ik heb continu de radio op, dus ik hoor voortdurend andere liedjes. Dus eender welk liedje in mijn hoofd zit, het is er even snel weer uit… Alleen reclame-tunetjes kunnen af en toe wel blijven hangen (“Doe de hobbyswitch” iemand??)

3 dingen waar ik op dit moment aan denk
Zou ik nog even verder bloggen of toch eerst die afwas?
Wat moest ik nu weer meebrengen van de apotheek?
Oh, het piepje van de wasmachine gaat af, eerst dus nog de was ophangen voor ik vertrek.

3 bloggers met een leuke persoonlijkheid
Saar uiteraard, ze was zo lief om mij te taggen 🙂
Liese van Shout Your Heart Out
Josefien van Josies Little Things
Natuurlijk staat de blogwereld bol van de leuke persoonlijkheden, maar ja, ik moest er 3 kiezen…

3 favoriete sporten
Dans
Yoga (sinds zeer recent)
Aquagym

3 dingen waar ik gelukkig van word
De brede smile van mijn zoontje als hij mij ziet
Het geluid van de sleutel in het sleutelgat op het moment dat mijn lief thuiskomt na een zeer lange werkdag
Een volle agenda (ik heb liever teveel te doen dan te weinig)

3 favoriete quotes
“Ge vangt meer vliegen met honing dan met azijn”: vaak gebruikt door mijn papa in zijn betoog voor het belang van netwerken. Altijd vriendelijk zijn tegen anderen, je weet nooit wanneer je hen eens om een gunst moet vragen of wanneer je connectie met hen van belang kan zijn.

“Be the type of person you want to meet”: één van de quotes op een pinterestbord van mij. Een beetje in de lijn van de vorige.

“My house was clean last week, sorry you missed it!”: deze staat op een magneet die ik deze zomer kocht en nu in mijn keuken hangt. Zo toepasselijk!

3 vakantiebestemmingen
Al gedaan: Toscane, Mallorca (vooral voor de leuke jeugdherinneringen met de leuke mensen daar), New York
Op mijn “bucket list” (voor zover ik er één heb): Suriname (om persoonlijke redenen) in combinatie met Cuba, want in Suriname is niet zoveel te zien buiten oerwoud en Paramaribo. Een rondreis door Noord-Amerika, Canada of Australië zou ik ook wel zien zitten.

3 dingen die ik dit jaar wil doen
Starten als freelance copywriter in bijberoep. Oh wait, I just did that! 🙂
De garage die we nu gebruiken als extra bergruimte ombouwen tot bureauruimte.
Een prachtig eerste verjaardagsfeest organiseren voor BabySep. (hijzelf heeft er nog niet veel aan, I know, maar toch!)

3 bloggers taggen
Pfoe, dit vind ik ook altijd weer zo een moeilijke! Ik heb het gevoel dat ik anderen ermee lastig val door ze te taggen. Dus sorry, ik laat deze aan mij voorbijgaan. Maar wie zich geïnspireerd voelt na het lezen van mijn antwoorden, laat je maar gaan! Misschien wel graag linken naar mijn blog als je het doet, zo kan ik ook komen lezen 🙂

Voila, Saar (en andere lezers), hopelijk vond je het leuk om mij nog een beetje beter te leren kennen.

Friday’s Food 

Vrijdag visdag. Vandaag gaan we toch voor een gerechtje dat er iets specialer uitziet en dat ook net iets meer tijd vraagt. Ik plan dergelijke gerechten vaak op een zondag, als ik lekker veel tijd heb en het lief thuis is om ondertussen met de baby bezig te zijn.

Voor onze maaltijd van vandaag ben ik gaan snuisteren in een boekje met rijstrecepten dat ik lang geleden gekregen heb. Ik heb er nog niet zo heel veel dingen uit klaargemaakt, maar deze keert toch een paar keer per jaar terug.

De naam is: Cibouliac.

Dit heb je ervoor nodig voor 4 personen:

  • boter
  • 1 gesnipperde ui
  • 200g champignons, in plakjes gesneden
  • 2 el citroensap
  • 250g zalmfilet, in kleine blokjes (of plakjes gerookte zalm, in kleine reepjes gesneden)
  • 2 hardgekookte eieren, fijngesneden
  • 2 el dille fijngehakt
  • 2 el peterselie fijngehakt
  • 200g gekookte en afgekoelde langkorrelige rijst
  • 60ml dubbele room
  • 400g bladerdeeg
  • 1 losgeklopt ei

Zo maak je het:

  1. Smelt boter in een pan en fruit de uisnippers. Voeg de champignons toe en bak 5 minuten. Roer het citroensap erdoor en doe alles in een kom.
  2. Smelt nog wat boter, voeg de zalm toe en bak 2 minuten. Doe de vis in een aparte kom en laat afkoelen. Voeg de hardgekookte eieren, dille en peterselie toe. Breng nog verder op smaak met peper en zout.
  3. Meng de rijst met de room
  4. Rol de helft van het bladerdeeg op een bakplaat uit tot een rechthoek van ongeveer 18x30cm.
  5. Verdeel de helft van het rijstmengsel erover, laat nog een strook vrij aan de rand van het bladerdeeg.
  6. Schep daarbovenop het zalmmengsel, daarna de champignons en ui en daarboven de rest van de rijst.
  7. Rol de rest van het bladerdeeg uit tot een rechthoek van 20x30cm en leg deze bovenop de vulling. Druk de deegranden goed aan en zet 30 minuten in de koelkast.
  8. Verwarm de oven voor op 210°C. Bestrijk de bovenkant van het deeg met het losgeklopte ei. Zet het geheel 15 minuten in de oven.
  9. Verlaag de oventemperatuur tot 180°C en laat nog eens 15 à 20 minuten verder garen.

Smakelijk!

Project gezond leven – 30 days of yoga – Deel 3

Ik heb al een derde van de challenge gedaan en ik moet zeggen dat ik er wel het plezier van begin in te zien. Ik heb mijn dagelijkse yogasessie nodig. Ook al is het soms maar een kwartiertje. Het gevoel van even te stretchen, mijn spieren te laten werken en te focussen op mijn ademhaling in plaats van op de to do-lijstjes is niet alleen aangenaam maar ook nodig.

We gaan dus verder!

Dag 11

Vandaag heeft Adriene het in haar mail over Shakti, naast Shiva een belangrijk symbool in de yogacultuur. Shakti staat voor energie, kracht en versterking. Blijkbaar staat ze vooral voor creatieve energie, vruchtbaarheid en vrouwelijke energie. De oefening van vandaag zou dus die Shakti energie moeten opwekken. Die Shakti energie kan voor iedereen iets anders betekenen. Ik ben er nog niet uit wat het voor mij betekent. Ik weet wel dat de oefeningen van vandaag zorgen voor een mooie stretch in mijn hamstrings. I like!

Dag 12

De sessie van vandaag is ideaal voor mij: “Yoga for Spinal Health”. Met “misvormde” en zwakke rug, kan een beetje extra versterking rond mijn ruggengraat kan nooit kwaad. En ja man, de vermoeidheid speelt me parten: het evenwicht bewaren bij de boomposities, het lukt niet echt goed. De gewrichten in mijn enkels kunnen deze pose ook nog niet zo lang aan. Adriene blijft meer dan twee minuten op 1 been staan, ik kan het de helft van die tijd volhouden. Oefening baart kunt, hoop ik dan…

Dag 13

Vandaag zijn de kernwoorden Endurance en Ease. Op minuut 4 doen we de oefening voor het stretchen van de schouders en bovenrug, wat echt enorm veel deugd doet nu! We komen opnieuw een paar keer in de “Warrior One” pose die we al kennen, maar we steken een tandje bij met een extra voorwaartse buiging. Vanaf minuut 14 komen we aan de pretzelachtige poses. Onze armen leggen we in een knoop en we wikkelen ons ene been over ons andere. Balans! Niet zo simpel. Ook wat lastig voor de enkel van het standbeen… Ik moet toegeven dat ik mijn tweede voet af en toe toch op de grond zet. Zeker als ze vanuit de pretzelpose overgaat naar een “Warrior Three” (ene been gestrekt naar achter, armen gestrekt naar voor), moet ik toch even een tussenstop maken. Wat kijk ik ernaar uit om net als zij met veel “ease” te blijven staan en een mooie houding aan te nemen!

Dag 14

Vandaag draait het allemaal om “Mindful Hatha Yoga”. Een beetje de zweverige kant van yoga dus… Ik bereid me al voor op heel wat gemediteer en “breathing” en lotushoudingen en zo. No way (gelukkig)! Het draait vooral om stretchen, “opening your heart” en rustig, bewust (“mindful”) bewegen. Mijn polsen zijn duidelijk nog niet veel sterker dan aan het begin van mijn challenge, ik hoop dat daar gauw verandering in komt. De sessie eindigt al na amper 16 minuten, dus ik doe er zelf nog enkele stretchoefeningen bij voor mijn rug, nek en schouders. Dat is het handige aan dansen: veel stretchoefeningen zijn hetzelfde (of gebaseerd op de yoga-poses). Dus ik kan hier wel gemakkelijk een beetje improviseren.

Dag 15

Woohoow, we zitten aan de helft! Dat wil zeggen dat ik het al 2 weken volhoud om dagelijks (ongeveer toch…) een halfuurtje uit te trekken voor de challenge. Dat wil ook zeggen dat ik maar 2 weken te gaan heb om deze 30 dagen te voltooien. Dat lijkt echt goed te doen. Ik kijk zelfs al uit naar mijn dagelijkse afspraak met Adriene. Zo ook vandaag! We werken naar de Half Moon. Nu ja, dat probeer ik toch… De eerste 5 minuten kan ik rustig opwarmen met Adriene, terwijl Sep mooi op zijn mat speelt. Na die 5 minuten begint hij wat lastig te doen. Ik kan het nog 5 minuten negeren. Daarna hou ik hem nog 5 minuten stil met brood. Maar vanaf minuut 15 moet ik de video toch pauzeren. Mijn zoontje blijkt koorts te hebben, vandaar… Ik geef hem wat Perdolan, knuffel hem en geef hem te eten. Gelukkig komt het lief op tijd thuis, zodat hij kan overnemen.

 

Yoga met een baby, een uitdaging…

 
 De laatste helft van de video kan ik dan toch focussen op die Halve Maan en dat is nodig, want balans blijkt belangrijk te zijn voor die pose… De vermoeidheid van de afgelopen gebroken nachten (lastige Sep, waarschijnlijk de aanloop naar de koorts van vandaag…) speelt mij ook parten. Ik verlies even mijn evenwicht en moet steun zoeken bij de salontafel. Voor de rest gaat het wel. Zelfs de Vinyasa – die zij zo gemakkelijk laat lijken – begint eindelijk een beetje te lukken. Maar vanaf morgen plan ik mijn yogasessie weer op een Sep-loos moment…

Update over mijn kleine uk

Het is me opgevallen dat het al een tijdje geleden is dat ik hier nog iets geschreven heb over mijn zoontje. Aangezien ik deze blog gestart ben met de intentie om te schrijven over mijn leven als jonge mama, zou ik best nog eens iets schrijven over mijn leven als jonge mama.

De reden waarom het hier de laatste tijd stil was rond Sep, is dat er ook echt niet zoveel te melden is. Ik ben niet zoals die moeders die elke scheet van hun kind willen delen met de wereld. Leuk voor hen, niet mijn dada (ik denk dan dat het toch niemand interesseert). Wie mij volgt op Instagram weet dat ik wel graag af en toe een foto post van mijn belachelijk fotogeniek kind. Maar het kind is ondertussen 9,5 maanden oud (jaja, de ideeën voor het eerste verjaardagsfeestje zijn al serieus aan het opborrelen in mijn overactief brein). Het werd dus nog eens tijd voor een kleine update van wat mijn kleine uk allemaal uitspookt.

Altijd happy, die zoon van ons, zeker als hij in het zand mag spelen aan zee!

  • Sep “zwaait”. Het is leuk om te zien hoe hij enthousiast spastisch zijn armpje op en neer beweegt als “zwaaibeweging” wanneer ik “tot vanavond” zeg en zwaai als ik hem achterlaat in de crèche. Steevast voorzien van de breedste glimlach, uiteraard.
  • Als ik hem dan ga ophalen in diezelfde crèche, zie je zijn gezichtje oplichten en die glimlach weer verschijnen wanneer hij zijn blik richting mijn stem draait. hashtag smelt!
  •  Sep kruipt (nog) niet. Hij sluipt. Hij zet zijn teentjes op de grond, plant zijn handjes ver voor zich uit en trekt zich voort op zijn buik, terwijl hij met zijn voeten dat extra duwtje geeft. Hij gaat zo wel verbazingwekkend snel vooruit, amai die armspieren!
  • Sep staat zeer graag op zijn voeten. Als hij het sluipen beu is, dan zet hij zijn voeten plat op de grond en duwt hij zijn minikont omhoog. Neerwaartse hond enal! Als hij in de buurt van de salontafel of de zetel komt, oefent hij zich ook al in het optrekken. Dit begint al wonderbaarlijk goed te lukken. *trotste mama*
  • Sep zijn mondje staat niet stil! Hoewel hij nog geen echte woordjes zegt (oh, wat kijk ik daar naar uit!), heeft hij momenten waarop hij een volledige monoloog van gebrabbel afsteekt voor al wie het aanhoren wil.
  • Sep is muzikaal. Hij is verzot op onze piano en begint op en neer te wippen als hij een leuk liedje hoort op de radio (we zitten met een fan van de betere bass).
  • Sep begint verdorie ook een karaktertje te kweken. Hij is een droom van een kind, maar als iets hem niet aanstaat, dan zal je het geweten hebben. Gewoon omdat het contrast met zijn eeuwige glimlach zo groot is, denk ik. Maar eigenlijk ben ik wel blij dat hij toch ook goed weet wat hij wil. Hij moet alleen nog leren dat uiteindelijk mama en papa baas zijn…
  • “Amai, zo een gemakkelijk kind. Jullie hebben toch geluk met hem, hoor!” (en in onze – West-Vlaamse crèche: “tes toch ne froaien, hé”). Deze woorden krijg ik (bijna) dagelijks te horen en kan ik alleen maar beamen. Als ik verhalen lees/hoor van andere mama’s, dan hebben wij het echt getroffen met onze baby. Hij eet goed, drinkt goed, groeit goed, is lief, altijd gelukkig (karakter-momentjes uitgezonderd)… Onlangs zei een buurvrouw letterlijk: “dit is toch het ideale kind! Zo mooi, die grote blauwe ogen, dat mooie blonde haar! En zo flink!” (hij had daarvoor immers 10 minuten stilgezeten op haar schoot zonder een kik te geven – yeah, my baby rules!).
  • Sep is een beetje een aandachtshoer (sorry voor het woord) aan het worden. Doordat hij zo schattig, gemakkelijk en gelukkig is, krijgt hij natuurlijk zeer veel aandacht van iedereen rond hem. Hij is ook (voorlopig nog) het enige kleinkind en achterkleinkind aan mijn moeders zijde. Dus aan verwennerij geen tekort. En onze man staat er zeker niet weigerachtig tegenover…

Ogen om in te verdrinken

Ik weet het, eigen kind – schoon kind. Maar toch. Als ook anderen het zeggen, moet er iets van zijn, niet.

Friday’s Food 

Hoe vaak hebben wij vermoeide moeders (en vaders) niet de neiging om een pizza in de oven te schuiven als de kids het weer te bont maken net op het moment dat je aan het avondeten wil beginnen na een zware werkdag?

De nood aan comfort food kan soms hoog zijn. Maar waarom denken wij gewone stervelingen bij ‘comfort food’ steevast aan ongezonde en vooral vettige maaltijden? Soms moet het ook gewoon snel gaan. Maar waarom denken we bij ‘snel’ meteen aan het gemak van de frituur of een pizza? Er moeten toch alternatieven zijn?

Uiteraard zijn er alternatieven! En uiteraard hoef je daarvoor niet de meest exotische producten in te huis halen of een keukenprins(es) te zijn!

Als je nog eens zin hebt in een pizza, bedenk dan dat het ook anders kan. Mits een béétje meer inspanning, uiteraard, maar met zoveel meer voldoening!

I present to you, de Pizza Baguette (fancy comfort food, want het gerecht heeft een Franse naam ;))

Veel heb je niet nodig voor 2 personen:

  • een ciabatta
  • restje tomatensaus of tomatenpuree
  • 1 bol mozzarella
  • rucola sla
  • naar eigen wens: zwarte olijven, eventueel gebakken spek/pancetta en ander versiersel
  • olijfolie, peper en zout

Veel hoef je niet te doen:

  • Verwarm de oven voor op 180°C
  • Snij het brood overlangs en besprenkel elke helft met wat olijfolie.
  • Laat het brood 5 minuten toasten in de oven.
  • Haal het brood uit de oven en bestrijk elke helft rijkelijk met de tomatensaus.
  • Beleg de “pizza’s” met jouw garnering naar keuze. Leg de mozzarella bovenaan, met eventueel daarop nog wat olijven.
  • Bak de “pizza’s” nog 15 minuten in de oven die nog altijd 180°C heet is, tot de mozzarella een goudbruin korstje heeft.
  • Werk de “pizza’s” af met de rucola en eventueel nog wat olijfolie en of balsamicoazijn.

Smakelijk!

img_1289

Project Gezond Leven – 30 days of Yoga – deel 2

We gaan verder met onze 30 dagen Yoga Challenge. Maandag ben ik gaan zwemmen, dus heb ik mijn yogasessie overgeslagen, sorry Adriene. Gisteren had ik na het werk een feestje met collega’s, dus daarna kwam het er niet meer van. Nog meer sorry, Adriene.

Vandaag gaan we weer verder, met dag 5. Let’s go! (P.s.: per dag heb ik ook een link naar de video toegevoegd, zo kunnen jullie ook meedoen :)).

Dag 5

Vandaag is een korte video: 16′. Ideaal als tussendoortje tijdens een drukke dag. Het is een opkikkertje, to make you feel alive! In het begeleidende bericht schrijft Adriene over het belang van de ademhaling. Niet alleen de juiste “techniek” van ademen is belangrijk, maar ook – en vooral – de connectie tussen je ademhaling en de flow van je lichaam. Het komt allemaal een beetje zweverig over, maar ja, wat verwacht je van yoga… De video is echter niet zo zweverig als je zou denken bij het filmpje. We beginnen met een opwarming en komen tot de warrior pose. We doen die links en rechts, met daartussen een paar keer downward facing dog en cobra/upward facing dog. Dan komen we al terug naar een zittende pose om te stretchen. Het gaat dus allemaal heel traag en snel tegelijk. Het heeft ook veel weg van de stretchoefeningen die we op de dans doen, dus veel moeilijkheden heb ik hier niet mee.
De video van morgen zou ook weer een korte sessie zijn, maar compleet anders. We’ll see. O ja, sorry voor de vele Engelse termen, maar dat is gemakkelijker voor mij dan dat ik de “officiële” Nederlandse termen moet nakijken (I know, liever lui dan moe :-))

Dag 6

“Six Pack Day”. Damn. Is dit ook al yoga? Ja dus. Ergens is het ook wel logisch: een sterke core is zo belangrijk. Net als bij dans, profiteer je ook bij yoga (en andere sporten) van goed ontwikkelde buik-, zij- en rugspieren. Vandaag gaan we dus voor een sessie buikspieroefeningen “op z’n yoga’s”. Je kent ze allemaal wel, de crunches die je moet doen. Maar nu gaat het er niet om hoe hoog, hoe vaak, hoe snel je gaat. Het is belangrijk dat je luistert naar je lichaam en je ademhaling volgt. Op je eigen ritme. Dat is nu iets wat ik weet te appreciëren aan yoga: je eigen ritme. Je voelt je niet verplicht om het tempo van de afgetrainde leraar te volgen. Als je thuis yoga doet, voel je ook de competitiedrang niet met de anderen in de zaal (tenzij misschien een beetje met jezelf). Dus je gaat je ook niet forceren. Dus minder kans op blessures. Win, Win, Win! Het is echt een korte sessie vandaag, dus Adriene stelt ook voor dat je eventueel andere yogaoefeningen doet aansluitend hierop. Maar ik heb er al een stevige wandeling naar en van de crèche op zitten, dus ik vind dat ik wel al sportief genoeg geweest ben voor deze ochtend 🙂 Namasté.

Dag 7

Rushy ochtend, 20 minuten later in de crèche dan normaal, eerste dag van mijn maandstonden (ok, dit wilde je misschien niet weten, maar het is wel zeer relevant om mijn gevoel van vandaag te schetsen), druk weekend voor de boeg en nog heel wat voorbereidingen die moeten gedaan worden daarvoor. Dus geen zin in een work-out. Maar ik heb me geëngageerd en ik kan toch niet na 1 week al opgeven (wat zouden jullie anders van mij denken)! Dus ik open mijn inbox en neem er mail 7 van Adriene bij. Ik hoop op een filmpje van 15 minuten, zoals gisteren. Yeah right! 30 minuten full body experience. Oh joy… Ik voel dat mijn buikspieren gisteren meer actie gekregen hebben dan normaal. Ik voel dat mijn nek en rug toch niet in de juiste positie lagen vannacht. Ik voel de spanning in mijn volledige lijf. Maar ik doe koppig mee met Adriene. Tot we aan de zijwaartse plank komen. Ik kan welgeteld 1 seconde blijven staan voor ik me weer op mijn knieën zet. Sorry, Adriene, je laat het zo simpel lijken, maar neen, bij mij lukt het vandaag écht niet. Als ik na 30 minuten weer in shavasana kom en nog een paar keer diep in- en uitadem, ben ik toch blij dat ik dit halfuurtje voor mezelf genomen heb en mezelf verplicht heb. Ik heb de energie om weer verder te gaan met mijn dag.

Dag 8 

Vandaag een dagje op uitstap naar Rijsel met een vriendin. Na het koken, eten en Sep in bed krijgen had ik vooral zin om mijn voetjes omhoog te leggen. Nog voor ik me in de zetel settelde met een filmpje, bedacht ik me dat ik die andere vriendin van mij vandaag nog niet gezien had. Ons Adriene. Dan maar eerst nog snel even een sessie yoga erbij. Vandaag lag de focus op meditatie en ademhaling. Dat wordt dus een chill halfuurtje. Yeah right! De eerste 10 minuten zijn inderdaad erg rustig in kleermakerszit wat ademhalen en luisteren naar de zachte stem van onze lerares. Daarna gaan we door naar andere poses. Sommige vragen toch wel enige lenigheid. Hier en daar bemerk ik een aantal minder losse spieren bij mezelf. Bij de ene pose moet ik toegeven dat ik minder lenig ben dan ik dacht, maar bij andere ben ik toch trots op mezelf dat ik enkele centimeters verder geraak dan verwacht. Na 28 minuten ben ik rustig en uitgerekt, dus ideaal voor een avondje voor de tv.

Dag 9

Tijd voor dag 9. Rugpijn, spierpijn en niet veel zin in yoga. Maar we gaan er toch voor. 25 minuten “Full Potential Detox Practice”. Jaiks… Dit wordt zweten! En ja hoor, je buikspieren mogen werken vandaag. Maar het valt nog mee. Ik doe het rustig aan en neem af en toe een rustpauze als Adriene weer aan haar chaturanga’s begint. Mijn polsgewrichten kunnen dat nog niet aan, dus ik gun ze wat rust. Ooit lukt het me!

Dag 10

10 minuten yoga voor dag 10. Vandaag draait om “Sun Salutations”, het groeten van de zon dus. Erg veel groeten aan de zon heb ik niet bepaald bemerkt, tenzij met de kont… (sorry, dat gedeelte van yoga is nog iets te zweverig voor mij). De oefeningen hadden we al geleerd in vorige filmpjes en waren erg repetitief, dus het was wel ideaal om te focussen op de ademhaling. Dat was dan ook het uiteindelijke doel van deze sessie. Adriene raadt deze sessie aan als stretching of opwarming voor of na een work-out. Volgens mij is het ook interessant voor mama’s met een druk leven of om (als de kids ein-de-lijk in bed liggen) toch nog een klein beetje beweging te hebben voor je aan die stapel strijk of afwas begint (of voor je je in de zetel ploft met een zak chips).