Dineren met twee sterren

Ik hou wel van een lekkere maaltijd. Of het nu een gezellige brasserie in de buurt is of een sterrenrestaurant; je kan me altijd blij maken met een diner met zorgvuldig uitgekozen producten. Als er iets gevierd wordt, dan mag het al eens een beetje fancy zijn. Het lief en ik hebben er ondertussen ook al een traditie van gemaakt om op onze verjaardag te gaan eten in een upscale restaurant. Een traditie die ook mijn zus niet ontgaan is. Voor mijn verjaardag afgelopen zomer deed ze me dan ook een etentje in een sterrenrestaurant cadeau. We gingen eten bij Le Château du Mylord in Ellezelles. Dit restaurant heeft 2 sterren in de Michelingids en kreeg al veel goede reviews van vrienden en familie die ons voorgingen.

Omdat wij nu eenmaal niet tot de hogere klasse behoren, kunnen wij het ons niet meteen permitteren om vaak menu’s van €100/persoon te gaan eten. Daarom kozen wij voor het “Jonge Gastronomen” menu bij Château Mylord: elke woensdag is er een menu speciaal voor jongeren t.e.m. 28 jaar (en wil het toeval nu dat ik net 28 geworden ben!). Dit is eigenlijk gewoon hetzelfde als het “Confiance” menu, maar dan voor €58/persoon all-in  i.p.v. €120/persoon. Ik vind dit persoonlijk een prachtig initiatief! Zo kunnen jongeren die graag genieten van een sterrendiner hier ook komen eten zonder dat ze er een halfjaar voor moeten sparen. Als je zo een woensdagavonddiner wil boeken, moet je snel zijn, want ze zijn steeds voor 3 maanden ver volgeboekt. Ik denk dat we van een geslaagde marketingmove kunnen spreken…

Over dan naar de orde van de dag… Wat hebben we gegeten:

Als aperitief kozen we champagne (het was toch inbegrepen in de prijs…). Daarbij kregen we 4 hapjes:

Snoepje van wortel en oranjebloesem / Parel van geitenkaas, Tasmaanse peper en peergelei / “Americain/friet” van tonijn / Kroket van baccalà, vloeiend ei en knolselder

De geitenkaas en kroket waren de toppers van deze vier hapjes. Het wortelsnoepje (waarvan ik geen foto heb), was tamelijk smaakloos, jammer.

Daarop volgden “Gourmandises” van ganzenlever, groene appels en texturen van selderij. Oh nee, ganzenlever, moreel gezien een no-go. Maar die ganzen zouden het wel niet erg gevonden hebben als ze hadden geweten hoeveel genot ze mijn smaakpapillen bezorgd hebben…

IMG_2422

Als tweede voorgerecht kregen we een geroosterde ombervis (nog nooit van gehoord!), nuance van bitternut, oesters en waterkers. Dit vond ik persoonlijk minder lekker dan het vorige gerechtje.

IMG_2421

Het hoofdgerecht was opgevulde fazant knipoog “op Brabantse wijze”, rivierkreeftjes en kastanjes. Ik weet niet hoe fazant eruit ziet als je dat vraagt in de betere bistro, maar ik had toch een net iets groter stuk vlees verwacht dan 2 kleine torentjes. Maar die twee torentjes waren genoeg, want verdorie, dat waren smaakbommetjes. De rivierkreeftjes gaf ik aan mijn zus (ik ben geen fan van zeevruchten en weekdieren e.d.). De saus werd met veel zorg – en veel zenuwen – opgeschept door een jobstudentje dat duidelijk onder de indruk was van het feit dat hij in een sterrenzaak werkt (of van onze verschijning, ook zeer plausibel 😉 ).

Na deze vier gangen hadden we het gevoel dat we goed gegeten hadden, zonder een opgeblazen gevoel te hebben. Dit komt uiteraard door het feit dat ze in zo’n restaurant perfect weten hoeveel tijd ze tussen de gangen moeten laten om alles te laten bezinken (én door de kleine porties…).

We keken uit naar de dessertkar die onze richting uit kwam. Tot onze vreugde mochten we daar 4 stuks van kiezen. Mijn zus keek wat teleurgesteld toen ze van haar uitgekozen taarten maar een klein stukje kreeg. Twintig minuten later had de teleurstelling plaatsgemaakt voor een gevoel van overdaad. Je kent het gevoel wel: eigenlijk heb je al teveel gegeten, maar het is zo lekker, dus je blijft eten.

Bij het dessert vroegen ze of we koffie/thee wilden. Ik bestelde een groene thee, mijn zus koos een koffie. We moesten nogal lang wachten op de koffie… Die werd immers als aparte gang gezien, dat hadden wij pas door toen ze er dan eindelijk mee kwamen.

IMG_2429

De koffie/thee was vergezeld van een bordje met “versnaperingen”: v.l.n.r.: Glaasje salie/kwets / Macaron “Americano” sinaasappel / Kers “Zwarte Woud” / Madeleine met citroen / Chocolade-gember snoepje.

We hebben echt genoten van een lekker diner in een rustige zaal met een fantastische akoestiek (geen reftergevoel!) die toch bijdroeg aan de beleving. In dit restaurant zien ze mij zeker nog terug!

10 gedachtes over “Dineren met twee sterren

  1. Het ziet en klinkt er allemaal superlekker uit! Wij proberen het ook toch wel 1 à 2 keer per jaar te doen. Sedert we twee kindjes hebben komt het er minder van om te gaan eten maar als we dan gaan dan mag het goed zijn!

    Liked by 1 persoon

  2. Waauw, dat ziet er fantastisch lekker uit! Dat culinair genieten…o zo herkenbaar voor ons! Sinds enkele jaren nemen wij zelfs 2 keer per jaar speciaal een dag verlof daarvoor. Op die manier kunnen we gaan voor de lunch, wat toch een stuk vriendelijker is voor onze portemonnee. Na zo’n lange middag tafelen en bijpraten voel ik mij echt helemaal opgeladen en kan ik er weer een tijdje tegen (soms moeilijk te begrijpen voor mensen die daar minder genot aan hebben, maar dan zeg ik vaak: ‘ieder diertje heeft zijn pleziertje” 🙂 ). Lieve groet, V.

    Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Terugblik op 2015 | Failing To Be Superwoman

  4. Pingback: Mijn week, mijn foto’s | Failing To Be Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s