Vrouwen die brouwen

 Anne-Catherine van brouwerij Dileweyns staat in de Top 30 under 30 van Forbes. Sofie Van Rafelghem boekt steeds meer succes met haar project Vrouwen en Bier. Brouwen was van oorsprong eigenlijk een vrouwenzaak. Enkel vrouwen mochten brouwen. Ook nu is het allang niet meer een puur mannending. Vrouwen drinken beleven bier op een andere manier dan de meeste mannen. De marketing moet daarop inspelen. De bierwereld wordt aantrekkelijker voor vrouwen.

Ook voor mezelf. Ik word dagelijks met mijn neus op het bier gedrukt. Letterlijk, want het lief stinkt als hij thuiskomt van de brouwerij. Hij ruikt niet naar iemand die een hele avond in het bier gehangen heeft. Neen, hij ruikt naar brouwerij. Zijn kleren zijn vuil en nat. Hij is fysiek soms volledig op. In zijn eerste maanden als brouwer viel hij 4 kilo af, puur door het werk (want minder eten deed hij niet, integendeel). Het lijkt dus echt geen gemakkelijke job te zijn. Waarom blijft hij het dan doen? Wat is er zo leuk aan? En nee, voor de mannen die dit lezen: brouwen is niet hele dagen bier proeven. Allesbehalve! Maar wat is het dan wel?

Awel, ik ging het eens uitzoeken. Toevallig zocht mijn lief afgelopen weekend een brouwmaatje. Sep ging bij de grootouders. Wij gingen op vrijdagavond vroeg slapen. Want op zaterdagochtend ging de wekker af om 3u30. Om 5u werden we verwacht in brouwerij De Leite in Ruddervoorde. (Ter info: het lief heeft – nog – geen eigen installatie, dus hij huurt de installaties van andere brouwerijen af om daar te brouwen).

Ik was gewapend met twee paar kousen, 5 lagen t-shirts/truien, een sjaal en rubberlaarzen. Allemaal zaken die van pas zouden komen, zo bleek toen we om 4u59 de koude brouwerij binnen stapten.

Ik ontdekte dat brouwen vooral wachten en kuisen is.
Mout gemalen? Machine stofzuigen.
Mout wordt gemengd met water en op 72°C gebracht. Wachten.
Het vocht (de wort) wordt gefilterd en verpompt naar de kookketel waar het tot 100°C verwarmd wordt. Wachten.
Het bezinksel van de mout (draf) moet worden uitgeschept en verzameld (een boer komt dit later halen als voer voor de koeien – niets verloren laten gaan!). Corvee!
De filterkuip waar we de draf net uitgehaald hebben, moet worden uitgekuist. Ik kruip door een gat van amper 40 cm breed en 60 cm hoog. Bovenaan staat het deksel van het kijkgat open, zodat er nog wat licht binnenvalt. In de kuip waar zonet een brei van 72°C zat, is het nu een aangenamere, maar vochtige 25°C. De sjaal en dikke trui gaan uit. De laatste restjes draf worden opgeschept. De filterplaten worden losgevezen en uit de tank gehaald. Deze mogen gekuist worden. Met een tuinslang waaruit ijskoud water komt. Alle kleine graantjes moeten eruit. 12 platen, duizenden kleine gleufjes met duizenden kleine graantjes.

 

De draf valt uit de tank en moet opgeschept worden. 3 zulke volle bakken werden afgevoerd.

 

 

Dampende draf. 5 minuten later dook ik erin.

 

Terwijl ik me met al deze werkjes bezighoud, zijn de brouwers volop bezig met het versleuren, loskoppelen en aankoppelen van brede slangen waardoor bier en water van de ene tank naar de andere gepompt worden.
Tanks die leeg zijn, worden gekuist met een bijtend product en heet water. Hygiëne is extreem belangrijk in de voedingsindustrie.
Als het bier 11 uur nadat we begonnen zijn in de gistingstank zit, waar het de komende week zal blijven, volgt de laatste taak: kuisen. 12 uur nadat we die ochtend de brouwerij binnenstapten, ziet ze er alweer uit alsof we er nooit geweest zijn. Alleen de gevulde gistingstank is een (nu nog) stille getuige van onze aanwezigheid. Over enkele uren zal de gisting zorgen voor kleine scheetjes die de tank af en toe laat ontsnappen.

 

 

Het trotse brouwerskoppel. Met de roerstok. En 5 lagen kledij. In een weer blinkende brouwzaal. Na 12 uren hard labeur.

Als we naar huis rijden is het alweer donker. Ik had verwacht dat ik in slaap zou vallen in de auto. Maar neen, ik zit vol adrenaline. Ik ben actiever dan ik had kunnen denken. Is het de fysieke arbeid die zorgt voor die energie-boost? Heb ik toch mijn roeping gevonden, zoals het lief grapt? Is het de idee dat ik meegeholpen heb om iets te maken waarvan we binnenkort het resultaat kunnen proeven en verkopen? Of zijn het de dampen van in de filterkuip die iets met me deden? Is het de verkwikkende douche achteraf? Geen idee. Ik voel me in elk geval “opgefokt”.

Tot we bij de schoonouders komen, een groot bord dampende spaghetti voorgeschoteld krijgen en de man met de hamer tegenkomen terwijl we in de warme living zitten.

11 gedachtes over “Vrouwen die brouwen

  1. Dat is nog eens een geweldige activiteit om te doen,……lijkt me heel leuk ondanks het feit dat ik geen bier drink, dit als kanttekening,…..niet moeilijk dat je lief elke avond steendood is,….

    Like

  2. Moh nooit geweten dat brouwen zo arbeidsintensief was! En dat het zoveel tijd in beslag neemt eer je het eindproduct kan proeven. Ik ben alvast heel benieuwd naar hoe jullie bier gaat smaken 🙂

    Like

  3. Pingback: Dit was 2016 | Failing To Be Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s