Gek van de Ronde

Ik ben opgegroeid in Oudenaarde. Met een vader die kermiskoersen won nog lang voor wielrennen populair werd. Je kan je dus inbeelden dat het wielerseizoen bij ons thuis tamelijk hard gevolgd werd. Op zondagnamiddag nam de papa de tv in beslag en moesten wij zwijgen (of ons niet in de woonkamer begeven).

De eerste zondag van april is ook al zo lang ik me kan herinneren een echte feestdag in onze stad. Mijn papa zat opnieuw de hele dag voor de beeldbuis en wij vonden het spannend om de straten en de mensen te herkennen die gefilmd werden. De koers passeert ook elk jaar beneden aan onze straat. Als de wielrenners op een paar kilometer van ons verwijderd waren, gaf mijn papa een seintje en gingen mijn mama, mijn zus en ik naar het kruispunt. De hele buurt stond daar verzameld om de voorbijrijdende helden aan te moedigen.

Dat dit één van de weinige platte en rechte stukken in de koers is, betekent dat het peloton in een flits voorbij is en dat je wel érg veel geluk moet hebben om iemand te herkennen.
Maar daar trokken wij ons niets van aan. We hadden ze toch gezien. En misschien had papa ons gezien op de tv!
De wielerfanaten keerden terug naar hun zetels, de moeders en kinderen bleven nog even keuvelen. De Ronde

Toen we ouder werden, gingen we wel eens bij vrienden de koers volgen. Eén keer volgde ik ook letterlijk met een vriendin en haar familie de koers in Mater. We reden naar een punt waar we de renners goed konden zien voorbijkomen, juichten, stapten weer in de auto en reden naar het volgende punt. Een spannende namiddag!

Nog later ondervond ik zelf de last die de Vlaamse klassieker met zich mee brengt. Vooral sinds de aankomst in Oudenaarde ligt, is het er een hele bedoening. De VRT begint al op dinsdag met het installeren van hun studio en honderden kabels. De belangrijkste toegangswegen naar de stad zijn het hele weekend afgesloten en op de andere wegen is het opletten geblazen dat je geen wielertoerist onder je wielen krijgt. Want De Ronde alleen is niet genoeg, De Ronde voor de toeristen op zaterdag komt ook door Oudenaarde. Al vanaf de maandag zie je hier en daar de eerste campers opduiken. Dan weet je dat het jaarlijkse hoogtepunt van Oudenaarde er weer aan komt.

Het heeft wel iets: de drukte, de euforie. Vergelijk het met het gevoel dat ze 50 jaar geleden hadden toen de kermis of het circus naar het dorp kwam. Oudenaarde is De Ronde en De Ronde is Oudenaarde. De Oudenaardisten zullen het je wel laten weten!
Het heeft allemaal wel iets, voor een paar keer. Of als je écht wielerfan bent.
Ik ben die “paar keer” al lang voorbij en hoewel ik het wielrennen wel een beetje volg (tja, ik kon niet anders…), ben ik toch niet echt een die-hard fan.

IMG_3938

Wij ontvluchtten gisteren dus Oudenaarde (je komt er toch nergens door, dus waarom de moeite doen). We vonden het leuker om samen te genieten van de eerste lentezon. Wij gingen naar het West-Vlaamse Izegem voor een wandeling langs de vaart en een bezoek aan het café van de bevriende brouwer van de Oude Maalderij.
Met Sporza op de achtergrond en supporterend voor de naamgenoot van onze zoon natuurlijk – 28 jaar Rondegekte blijft nu eenmaal in je lijf hangen. Maar we bleven ver weg van de Oude Kwaremont, de Wolvenberg en Oudenaarde stad. Want op de duur word je echt gek van die Ronde…

4 gedachtes over “Gek van de Ronde

  1. Ik hou van de sfeer die die koers met zich meebrengt, maar ik zit zeker ook niet aan de televisie gekluisterd. Mijn vriend en schoonfamilie wél, daarentegen. Zij kwamen gisteren BBQ’en bij ons, en toen ze zich voor de TV genesteld hadden na het eten ben ik ook naar buiten getrokken met Emil. Met de fiets naar de speeltuin, en plezant dat het was. Zo heeft iedereen kunnen doen wat hij/wij graag doet 🙂
    Ik werk in Izegem en er zijn inderdaad een paar mooie plekjes!

    Like

    • Inderdaad, plezante sfeer. Zeker als je in groep kijkt of in Oudenaarde rondloopt met een bende liefhebbers. Maar niet voor ieder jaar, want de ergernissen nemen soms de bovenhand… 🙂

      Like

  2. Erg herkenbaar want ik groeide ook op die in streek. Waar ik wel heel hard van geniet: de ochtend van de koers voor dag en dauw met mijn papa een stukje van het parcours doen met de motor. Al gaat het mij toch net iets meer om dat vader-dochter moment dan om de koers zelf 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s