Een Superwoman on the look-out

Maandag 14 maart.

8u45: “Delphine, heb je een minuutje?”
9u15: Ik ruim mijn bureau op en neem afscheid van mijn collega’s.
9u30: Ik zit in mijn auto. Werkloos.

Geen details op deze blog. Enkel een “no hard feelings”. Ooit misschien zelfs een “dankjewel”.

Met het herstellen van mijn gesneuvelde zelfvertrouwen kan een psycholoog een buitenverblijf in Spanje kopen, denk ik. Daarover moet ik het hier dus niet hebben.

Met de vrijgekomen tijd moet ik wél zelf aan de slag.

Aan telefoontjes en mails van uitzendkantoren geen gebrek. Iemand met mijn talenkennis, diploma en ervaring is blijkbaar tamelijk gewild. Voor jobs die ik al deed. Voor jobs die ik niet meer wil doen.

Maar wat wil ik dan wel doen?

Ik kon mijn focus de afgelopen weken volledig richten op één groot project: de opening van de nieuwe brouwerij van mijn vriend. Een uitdaging die ik vol enthousiasme aangegaan ben en waar ik alles voor doe om een mooi resultaat te bekomen.

Maar wat komt daarna?

Ik word uitbetaald, dus ik moet me blijkbaar pas in mei officieel inschrijven als werkzoekende (als ik tegen dan nog niets heb). Ik heb nog wat “speeltijd”. Misschien tijd om even wat afstand te nemen van alles? Om misschien zelfs op vakantie te gaan. (alleen???) Om uit te zoeken wat ik écht wil.

Ding! Ding! Ding! Problem detected!
Ik heb het gevoel dat ik sinds het ontvangen van dat mooie papier van de UGent op carrièrevlak continu op zoek ben. En ik heb vooral gevonden wat ik niét wil. Ik heb tot nu toe meestal “veilige” jobs gedaan (je weet wel: de “we-kopen-een-huis-dus-ik-neem-het-eerste-wat-ik-kan-krijgen” jobs). Of ik koos iets omdat anderen dat wel in mij zagen.

Ik begin niet aan een “wat zou ik doen als ik mocht herbeginnen?”. Nadenken over het onmogelijke is tijdverlies.

Wel een “wat nu?” Ik wil verder vanaf hier. Het verleden en mijn probeersels achter mij laten. Mijn passie vinden. Of toch iets waar ik energie uit haal, niet het omgekeerde.

Schrijven doe ik echt graag. Maar als copywriter wil het precies niet altijd even goed lukken. Er is altijd wel iemand beter, meer ervaren, die iemand kent… Faalangst en bescheidenheid, always by my side, maar niet bepaald de beste bondgenoten…

Een halftijdse job die weinig van me vraagt om daarnaast mijn blog uit te bouwen en nog meer copywriting ervaring op te doen, dat is ook nog een leuk idee. Maar welke halftijdse job?

De wereld van de public relations, communicatie en event management blijft me ook echt aanspreken. Misschien is het evenement in de brouwerij wel een eerste stap naar iets groters?

Of een eigen zaak beginnen. Iets hebben dat van mezelf is, het blijft ergens toch een mooie droom. Een klein theehuisje of een boetiek met kinderkleding. Dat lijkt me ook nog iets tof om te doen! Of gewoon eerst even in zo een zaak werken, om te testen.

Help!

Onzekerheid. Faalangst. Keuzestress.

Luxeprobleem?

 

P.S.: nu kennen jullie ook de reden waarom hier de afgelopen weken maar sporadisch een bericht kwam. Dat enthousiasme van in januari is even naar de achtergrond verdwenen. Maar het komt wel terug! Hopelijk 😉  

26 gedachtes over “Een Superwoman on the look-out

  1. hoi Delphine,
    Jammer om dit te lezen en goed dat je al ziet dat dit ook mooie opportuniteiten kan bieden.
    Veel succes met je zoektocht, ik ben al wat jaartjes verder en herken nog vooral het deel: ik weet wat ik niet wil en heb veel moeite om te benoemen wat ik wel wil.
    Heel veel succes en ook plezier met je evenement, en dat geeft je misschien wel zin (en ook reeds ervaring) in goeie richting !

    Liked by 1 persoon

  2. Oh… Zo erg voor je! Ik heb in 2014 exact hetzelfde meegemaakt en vandaag, 2 jaar later, kan ik zeggen dat ik sterker sta dan ooit en vol zelfvertrouwen. Het is inderdaad een enorme klap maar je raakt er wel uit, daar ben ik zeker van.
    Hou je goed en als je eens wilt afspreken in een leuk theehuisje, laat maar weten.
    X

    Like

  3. Al Loopbaanbegeleiding overwogen? Ik wilde ook een andere professionele weg inslaan maar had geen idee welke. Na een paar sessies Loopbaanbegeleiding kreeg ik de bevestiging dat het tijd was voor een heel ander soort job, en ik heb het mij nog geen moment beklaagd.

    Liked by 1 persoon

  4. Zeer herkenbaar!! Niet dat ik mijn ontslag gekregen heb, maar ik sta ook op een keerpunt wat mijn werkleven betreft (problemen bij het bestuur en dat heeft zijn weerslag op mijn motivatie) en ben ook erg zoekende hoe het verder moet, zowel op korte als op lange termijn. Ik weet ook vooral wat ik niet wil. Dat is al iets, maar weten wat ik wél wil is nog altijd erg moeilijk. Inderdaad erg veel factoren om rekening mee te houden (financieel, werk-privé, flexibiliteit, jobinhoud,…) en dat maakt het er niet gemakkelijker op. Ik overweeg ook om deeltijds te gaan werken en daarnaast iets uit te bouwen als zelfstandige in bijberoep (heb al een paar ideetjes). Maar zolang er onduidelijkheid blijft heersen in mijn huidige job, kan ik moeilijk knopen doorhakken of stappen ondernemen. Het ontbreekt mij ook eventjes aan de energie daarvoor, ik kan best wel een pauze gebruiken om wat te bezinnen en herbronnen 😉
    Succes met de zoektocht!! Ik ben heel benieuwd hoe het zal lopen voor jou…

    Like

  5. Succes daar! Ik heb drie jaar geleden min of meer hetzelfde meegemaakt. Een gigantische klap was dat. Meteen hard beginnen zoeken naar werk. Niet meer achterom gekeken, enkel maar vooruit. Toen ik weer aan de slag was, had ik daar spijt van. Dat ik niet even wat rust had genomen. Dat ik als een wilde gek was beginnen solliciteren. (Al ben ik nu héél, héél blij met mijn job hoor :-))
    Probeer die fout niet te maken. Je bent aan het nadenken wat je wil doen: super. En je hebt een leuk project waarmee je kan bezig zijn. Proberen even van die onverwachte adempauze te “genieten”. En neem vooral je tijd! x

    Like

  6. Pfff, niet leuk.
    Ik heb een paar jaar geleden loopbaanbegeleiding gevolgd, toen ik in een gelijkaardige situatie zat als jij nu. Ik heb er toch een aantal dingen uit geleerd, bijvoorbeeld wat ik wel graag doe en goed in ben. Je mag enkel cheques aanvragen voor loopbaanbegeleiding als je een job hebt (wat ik een beetje tegenstrijdig vind), maar er zijn blijkbaar ook een paar uitzonderingen. Zo heb je er ook recht op als je in je opzeg zit of werkt als interim …

    Like

  7. Da’s minder, gedwongen op zoek moeten naar iets nieuws. Dat schept mogelijkheden, maar ook de mij welbekende keuzestress! Zoals ik hoop voor mijn ouderschapsverlof hoop ik ook dat voor jou tijdens je opzeg “tijd brengt raad” zal gelden.

    Liked by 1 persoon

  8. Waarschijnlijk heb je nu de reactie dat je goed moet zoeken en snel iets anders vinden. Toch heb ik zowel bij mijn man als dochter gezien dat het beter is eerst even een adempauze te nemen en tijd om te denken wat je juist wilt. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan…

    Like

    • Inderdaad! Ik weet ergens wel dat ik nu op mijn gemak moet nadenken wat ik wil. Maar het is eigenlijk “not done” om geen werk te hebben of er toch niet hard naar te zoeken. Uiteraard is er ook het financiële aspect…
      Bedankt voor je reactie 😊

      Like

  9. Ow, da’s een hele klap. Ik herken je verhaal helemaal, ook al ging het bij mij om het einde van een contract. Wat ik wil gaan doen dacht ik ongeveer in mijn hoofd te hebben, maar omdat er steeds zo veel sollicitanten zijn blijkt het toch behoorlijk moeilijk om een job te pakken te krijgen. De autonomie die je krijgt qua tijd is inderdaad een groot voordeel, en dat schept mooie opportuniteiten, daar ben ik van overtuigd. Laat ons binnenkort bij een lekker biertje maar eens ervaringen uitwisselen!

    Liked by 1 persoon

  10. Ai, dat moet wel een klap geweest zijn. Ik hoop voor jou dat het nieuwe deuren opent, dat je achteraf kunt zeggen dat het een geluk bij een ongeluk was. Ik snap volledig wat er in je omgaat. Als ik je stukje lees over je toekomstdromen op carrière gebied dan zou ik zo hetzelfde kunnen geschreven hebben… Ik heb ook nog altijd het gevoel dat er “meer” is, werkgerelateerd dan. Maar wat?

    Like

  11. Oh zo k*t…
    Been there en het is inderdaad een hatelijke periode. Maar je geraakt er ook weer doir, weet ik nu. Het is inderdaad een goed moment om eens te reflecteren. Wat WIL je doen? Waar ben je goed in?
    Het kan helpen om eens te brainstormen met iemand die jou goed en lang kent. Kijk pas achteraf naar de haalbaarheid.
    Oh en minstens zo belangrijk: bepaal wat je NIET wil. Compromissen die je niet meer wil maken. Jobs die je niet meer wil doen (en waarom).

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s