Throwback naar de schooltijd van een Superwoman

#tb en al!

Laten we vandaag eens van Throwback Tuesday doen.

Ik was onlangs aan het bladeren in mijn fotoalbums (de papieren versies, niet die op mijn computer). Nostalgie, mannekes!
Nostalgie naar mijn onbezorgde jeugd. Shit, nu klinkt het alsof ik oud ben en een superzwaar leven heb. Niet dus! Maar geef toe, de tijd dat je nog op school zat en je grootste zorgen zich situeerden in de sfeer van “ik moet mijn mooiste t-shirt aandoen voor die fuif, want die ene jongen gaat daar ook zijn” of “pfff, die van wiskunde heeft zonet een onverwachte toets gegeven, meent hij dat nu!”.

Dit is de tijd waarin je gevormd wordt door alles wat je meemaakt en de mensen met wie je omgaat. Kijk maar even mee…

(O ja, het lijkt alsof ik met aliens in de klas zat, maar dat was dus niet zo, ik heb mijn klasgenootjes hun gezichten gewoon onherkenbaar gemaakt. Zij kozen er immers niet voor om op deze blog terecht te komen. Om diezelfde reden ga ik ook geen namen noemen.)

IMG_4251

Aaah, de eerste kleuterklas! In het dorpsschooltje waar het allemaal begon. Het jongetje rechts van mij op de foto was mijn toenmalig “liefje”. Ja, ik was er vroeg bij 🙂 Met hem en de jongen aan mijn andere zij zat ik tot en met het 6e middelbaar op dezelfde school. Tot mijn 16e zaten we zelfs samen in de jeugdbeweging. Met hen ben ik echt wel opgegroeid. Nu zien we elkaar af en toe eens op evenementen in de buurt, maar het is vooral de herinnering van de jeugdvriendschap die blijft.

 

IMG_4252

Het eerste leerjaar. Nog zo een keerpunt in een mensenleven. Je leert voor het eerst echt lezen, schrijven en rekenen. Voor mij – met mijn katholieke opvoeding – was dit ook het jaar van mijn eerste communie. Van die communie onthield ik vooral het feest en de cadeautjes. En de fotootjes die iedereen uitdeelde 🙂 In het eerste leerjaar leerden we vooral ook dat het spelen gedaan was en dat het serious business was. Nu ja… 😉

 

IMG_4254

Het zesde leerjaar. Het laatste stapje voor de “grote” school. Laten we vooral niet op de toenmalige mode letten. Jani zou tilt slaan bij het zien van al die fleece truien…
Het meisje naast mij was sinds de tweede kleuterklas mijn beste vriendin en bleef dat tot ver in onze puberteit. Hoewel we in het middelbaar niet in dezelfde school zaten, zagen we elkaar wekelijks op de jeugdbeweging en spraken we vaak af of telefoneerden we (aja, want van gsm’s was nog geen sprake, laat staan WhatsApp en dergelijke…). Toen we beiden stopten met de jeugdbeweging, zagen we elkaar steeds minder. We leerden nieuwe vrienden kennen en het contact verwaterde. We bleven elke zomer afspreken voor onze verjaardag, maar het was nooit meer volledig hetzelfde als voorheen. Ik beschouw haar nog altijd als een vriendin, vanwege onze geschiedenis.

 

IMG_4253

Na het zesde leerjaar ging ik naar “Het Kloosterke”. De vroegere meisjesschool en zoals de naam het zegt, geleid door nonnen. Naast het Kloosterke was er ook nog het College, de jongensschool. Beide hadden in 1999 hun deuren opengezet voor het andere geslacht, maar dat werkte precies niet zo goed. Bewijs daarvan  bovenstaande klasfoto met alleen maar meisjes in de eerste Latijnse. Het was een leuk jaar met een klas vol lieve meisjes. Helaas hing er over het hele jaar een zwarte wolk van mijn eerste brutale kennismaking met het verlies van een dierbare.

 

IMG_4255

In 2000 beslisten het Kloosterke en het College dat het toch beter was om samen als één school verder te gaan. De klassen werden dus door elkaar gegooid en ik kwam in een zeer gemengde Grieks-Latijnse terecht. Eerlijk? Ik had de jongens wel gemist in het jaar tussen de meisjes. Een school vol vrouwen heeft zo zijn voordelen, maar ik had toch ook wel graag mannelijk volk rond mij. Soms was ik graag “one of the guys”. Links van mij zie je trouwens diezelfde jongen die ook op de foto van het eerste kleuterklasje links van mij zat. Jaja, we met again 🙂 De jongen rechts boven werd vanaf dat jaar één van mijn beste vrienden en dat is hij tot op de dag van vandaag nog altijd. We zien elkaar heel weinig, aangezien hij in het buitenland woont en werkt, maar als we elkaar zien, is het als weleer.
O ja, als je je afvraagt waarom ik – in tegenstelling tot de andere foto’s – mijn mond dichthoud: ik had net mijn beugel gekregen. Twee jaar lang had ik een mond vol ijzeren blokjes en was lachen op foto’s iets wat ik angstvallig meed. Wie mooi moet zijn moet lijden. Maar het resultaat mag er zijn, vind ik!

 

IMG_4257

In de laatste 2 jaren van het middelbaar volgde ik Latijn-Moderne Talen en kwam ik opnieuw in een overwegend vrouwelijke klas terecht. Eerst waren er 2 jongens in onze klas, maar in het laatste jaar bleef enkel de sterkste over 🙂 Velen hadden medelijden met de jongeman, maar eigenlijk werd hij goed in de watten gelegd door zijn dames! De mannen vooraan waren onze directeur en klastitularis, de leerkracht Nederlands. Het enthousiasme van die laatste heeft waarschijnlijk bijgedragen tot mijn keuze voor het vak Nederlands in mijn verdere studies. Van alle mensen op deze foto waren de twee dames rechts van mij mijn beste vriendinnen. Enkel het meisje in het roze is vandaag nog steeds een zeer goede vriendin. Het meisje rechts onder in de hoek volgde samen met mij Zweeds, maar daar eindigt zowat het onderhouden van de contacten met deze klasgenoten. Zelfs meteen na het buitenstappen van de schoolpoort. Het klinkt misschien spijtig, maar eigenlijk is het beter om de mooie herinneringen te behouden van wat je had dan te rouwen om wat je niet meer hebt. Op elk vlak. Dat heb ik over de jaren wel geleerd.

De anekdotes die bovenkomen bij het zien van deze foto’s zijn legio. Maar die houd ik wijselijk voor mezelf 😉 Ach, ik was (en ben) eigenlijk een braaf meisje. Ik ben blij dat mijn vrienden ook “braafkes” waren. Het zotste waarmee ik mijn puberteit experimenteerde, was een hennatattoo op mijn hand. Zo van die fake henna uit een tube. Op een woensdagnamiddag. Samen met mijn twee beste vriendinnen. Thuis bij één van hen. Waar haar mama bij was. Serieus!
Wou ik dat ik eens wat zotter gedaan had? Soms. Maar wat zou het uitgemaakt hebben? Ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb. Ik heb een gelukkige jeugd gehad die mij gemaakt heeft tot wie ik nu ben. Daar kan ik alleen maar blij om zijn.

Durf jij het ook aan om klasfoto’s te posten? Laat het zeker weten in de comments, ik kom graag meekijken! 

Een gedachte over “Throwback naar de schooltijd van een Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s