Waarom ik opnieuw voor een halftijdse job koos

Laat de champagnekurken knallen! Ondergetekende heeft weer werk!

De zoektocht naar werk verliep niet zo stresserend als de vorige keer. Ik wist waarschijnlijk veel beter wat ik waard was, wat ik vooral niet wou en een beetje wat ik wél wou.

Een week of 3 geleden stond ik voor de keuze: een fulltime job als copywriter bij een zot digital marketing bureau in bruisend Gent of een parttime job als marketing assistant bij een chemiebedrijf in mijn hometown.

Ik heb getwijfeld. Ik ben heen en weer geslingerd tussen beide opties. Ik heb de voor- en nadelen van beide afgewogen. Ik wist echt niet wat te kiezen. Tot ik de simpele vraag kreeg: “wat is voor jou het belangrijkste?” “Wat zou jou op dit moment het gelukkigst maken?” Het klinkt voor de hand liggend. Tot je erover nadenkt.

Twee jaar geleden had ik zonder nadenken voor de “zotte” carrière gekozen.  Ik paste mijn leven wel aan, een job waarmee ik aanzien kon krijgen en die mij op alle vlakken uitdaagde. Dàt was wat ik wou. Twee jaar geleden was de job van copywriter bij een gerenommeerd communicatiebureau mijn ultieme droom. Nu ergens ook nog wel. Zeker weten.

Maar het ligt toch iets anders, nu. In twee jaar tijd is er veel veranderd. We hebben nu een kindje. Het lief heeft een eigen zaak waar hij 24/7 mee bezig is. Ik ben gestart als zelfstandig copywriter in bijberoep. Ik ben gestart met deze blog (al heb ik die de laatste tijd wat verwaarloosd, waarvoor mijn welgemeende excuses).
Het zal je dus niet verwonderen dat mijn prioriteiten ook wat veranderd zijn. Ik heb de keuze gemaakt om mijn carrière op de tweede plaats te zetten, na mijn gezin.
Ik heb serieus veel respect voor vrouwen die een fulltime carrière combineren met een gezin. Want zo vind je er in de blogwereld wel een hele hoop. Sofie is bijvoorbeeld zo eerlijk om te zeggen dat het soms écht zwaar is, maar dat ze haar droomjob voor geen geld in de wereld zou willen opgeven. En dat vind ik sjiek, echt waar! Mocht ik haar job hebben, ik zou die ook niet willen opgeven, trouwens 😉

Maar op dit moment word ik vooral gelukkig als alles in mijn privé leven op rolletjes loopt. Aangezien ik praktisch niet op het lief moet rekenen, komt het huishouden grotendeels op mijn schouders terecht. Al zet hij wel elke maandag de vuilniszakken buiten en probeert hij thuis te zijn als ik naar de kinesist moet. Een deftige planning opmaken met hem is een ramp, want onvoorziene omstandigheden in de brouwerij kunnen ervoor zorgen dat hij 3 uur later dan gepland thuis is. En dat zijn helaas geen uitzonderingen…
Ik zou huishoudhulp kunnen vragen, maar de controlefreak in mij zou het toch allemaal opnieuw doen. Al overweeg ik wel hulp als mijn bijberoep wat beter gelanceerd is. Gewoon om eens te dweilen of de ramen schoon te maken of zo. Of strijkhulp (*kijkend naar de stapel die mij nu alweer staat aan te kijken*).

Ik ben gelukkig als ik Sep kan ophalen van de opvang en nog wat met hem kan spelen voor hij in bed moet. Ik ben gelukkig als ik veel tijd met hem kan doorbrengen en hem kan zien opgroeien zonder iets te moeten missen. Ik zou ook op mijn ouders en schoonouders kunnen rekenen om hem elke dag op te halen. Ze spelen maar al te graag voor babysit. Maar we maken nu al zoveel gebruik van die diensten en ik mis hem dan toch altijd wel hoor!

Ik ben ook gelukkig als ik tijd heb voor mijn hobby’s. Een blog, yoga, dans, zwemmen… Ik heb die dingen nodig om niet zot te worden van mijn altijd malende brein.
Ik ga volgens mij ook gelukkig zijn als ik wat meer tijd kan steken in mijn bijberoep. Er nu écht werk van maken. Nieuwe klanten zoeken. Nog meer communicatiebureaus aanschrijven. Mijn eigen bedrijfje doen groeien.

Als dat allemaal betekent dat een deeltijdse job op dit moment voor mij de beste keuze is, dan is dat zo. Ik kan in die job ook mijn schrijf-ei kwijt, wat een groot pluspunt is. Ik sta op amper een kwartiertje op de parking (eventuele tractoren op de weg niet meegerekend). Ik heb flexibele bazen die rekening houden met je persoonlijke leven als jij ook rekening houdt met hun doelen. Ik heb enthousiaste collega’s die blij zijn om mij te mogen verwelkomen. Serieus, velen zouden toch tekenen voor zo een job!

Als er op 2 jaar tijd al zoveel veranderd is, wie wéét dan waar we dan over 5 of 10 jaar staan! Dan schrijf ik misschien een heel andere blogpost over mijn drukke leven als bedrijfsleidster bij mijn eigen communicatiebureau. Of schrijf ik deze blog wel vanuit het buitenland. Of zit ik gewoon nog altijd even comfortabel als waar ik nu zit. We zien wel.
Maar nu… Nu ben ik content.

28 gedachtes over “Waarom ik opnieuw voor een halftijdse job koos

  1. Als ik het moest overdoen, absoluut part-time werken, maar ik leerde dan ook dat een job mij niet gelukkig maakt, maar net alles wat erbuiten zich bevindt, mijn gezin, relatie, sport, yoga, vriendinnen,……het leven,…..maar iedereen moet daar zijn weg in vinden. Hier kon het financieel niet en mijn ex wilde het absoluut niet, dus,……zitten we nog steeds op fulltime niveau,…..in een saaie job :-).

    Like

  2. Proficiat! Ik herken me heel hard in jouw verhaal: ik zou een paar jaar geleden ook voor de fulltime gegaan zijn en nu ook heel bewust voor de parttime. Om diezelfde redenen (behalve het bijberoep, voorlopig toch ;-)) Ik werk nu nog voltijds (maar heel flexibel en vaak thuis) maar vanaf augustus neem ik 1/5 ouderschapsverlof voor een paar maanden. Dan zijn de vrijdagen voor me-time, huishouden, boodschappen,… En de weekends écht voor quality time (wat nu niet altijd lukt). Ik kijk er erg naar uit!
    Geniet van je keuze en veel succes verder!

    Liked by 1 persoon

  3. Proficiat met je nieuwe job! Mij lijkt een halftijdse job met zelfstandige in bijberoep én een huishouden toch wel overeen te stemmen met meer dan één fulltime job… Iedereen moet doen waar hij zich het beste bij voelt!

    Liked by 1 persoon

  4. Proficiat en zo te lezen heb je een goede keuze gemaakt! Mocht ik kunnen kiezen, zou ik absoluut ook voor parttime gaan maar voorlopig is het een beetje aannemen wat ik krijg in het onderwijs.

    Liked by 1 persoon

  5. Pingback: Waar zat deze Superwoman de afgelopen maanden? | Failing To Be Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s