Op reis zonder zorgen

Nog welgeteld 4 dagen en onze eerste echte reis (citytrips niet meegeteld) in twee jaar tijd begint! Geen minuut te vroeg! Zelfs onze Duracels gaan niet oneindig lang mee… Een weekje Ardèche met mijn twee mannen. De weersvoorspellingen zijn fantastisch, het zwembad lonkt. Ik voel nu al dat dat weekje te kort zal zijn! Maar goed, dat we gaan genieten, dat staat vast.

Alleen… die week voor de reis… Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar bij mij zorgt die altijd voor een klein beetje stress. Leuke stress, dat wel. De koffers pakken, het geregel… het bezorgt de een okselvijvers van angst als hij/zij een uur voor vertrek ziet dat de onderbroeken nog in de wasmand zitten, de ander vertrouwt op lijstjes voor zijn/haar innerlijke rust. Ik behoor tot die laatste categorie.

Dat ik houd van lijstjes en organiseren, is ondertussen allang geen geheim meer. Als beide ouders een bepaald trekje hebben, is de kans tamelijk groot dat het kind dat ook heeft… Waarvoor dus mijn dank, lieve mama en papa 🙂

list-graphic

Wil je weten hoe ik ervoor zorg dat ik zonder zorgen op vakantie kan vertrekken? Lees dan gewoon verder…

De reis begint bij het boeken

Op het moment dat ik een reis boek, maak ik een mapje in mijn mailbox, zodat ik alle gerelateerde mails daarin kan bewaren. Dat scheelt een hoop zoekwerk op het moment dat je de documenten nodig hebt. Ik print ook elke bevestiging en elk contract. Niet echt milieuvriendelijk, I know, maar better safe than sorry... Daarnaast bewaar ik ook de basisgegevens (vluchtnummer, contactgegevens verblijf…) in mijn Iphone.
Denk ook al aan administratieve zaken die je moet regelen voor je vertrek: visums, bankzaken regelen, verzekeringen… Zo hoef je je daar niet mee bezig te houden vlak voor vertrek.

Laat je huis niet in de steek

Ik vraag elke keer aan mijn ouders om een paar keer langs te komen in mijn huis tijdens mijn vakantie. Nu ja, ze zijn me altijd voor en stellen het zelf voor 😉 De brievenbus moet toch leeggemaakt worden. Maar het huis moet er gewoon ook af en toe bewoond uit zien. Ze komen alles eens controleren tijdens onze afwezigheid. En uiteraard kunnen ze het dan niet laten om een klusje uit te voeren waar wij nog niet aan toe gekomen zijn. (Verwend, I know!) De nodige informatie bezorg ik in de loop van de week voor de reis aan de “house sitters”.

Travel-Preparations

Eerst lijstjes, dan koffers

Jaren geleden maakte mijn mama voor het eerst een lijstje met zaken die ze zeker niet mocht vergeten als we op reis vertrokken (van belangrijke documenten tot wattenstaafjes). Elk jaar opnieuw gebruikt ze die lijst. Soms wordt daar ook iets op aangepast/toegevoegd/geschrapt. Ik gebruik die lijst ook. Ook nu weer. Deze keer heb ik er echter zodanig veel aan veranderd, dat ik zelf een nieuwe lijst ga maken. Tja, mijn ouders gaan nu eenmaal niet meer op reis met baby’s…
Eerst vervolledig ik mijn lijst. Alles waar ik in de loop van de week nog aan denk, komt op de lijst.
Pas op de laatste dag voor het vertrek, haal ik de koffers boven en vul ik ze in één keer. Hiervoor ben ik ook een systeem aan het ontwikkelen. Helaas ga ik te weinig op reis en heb ik dus te weinig kansen om mijn systeem te perfectioneren. Oplossing: meer reizen!

Inkopen

Wij zijn toch niet de enige die vlak voor onze reis nog vlug even in de buurtwinkel binnenwippen (denk maar aan eten voor tijdens de autorit, zonnecrème, zaken die je sowieso vergeten was)? Bij het opmaken van mijn inpaklijst maak ik ook een shopping list. Op de laatste dag voor vertrek plan ik dan ook een halfuurtje of een uurtje voor mijn inkopen.

Maar er zijn ook zaken die je niet van thuis meeneemt. Zeker als je met het vliegtuig vertrekt, wil je zo licht mogelijk reizen. Ook iedereen die niet op hotel gaat, maar in een appartement/huisje/op een camping… logeert, moet nog inkopen doen bij aankomst. Als je ergens in the middle of nowhere verblijft en je een halfuur moet rijden naar de dichtstbijzijnde supermarkt, dan wil je ook die inkopen zo efficiënt mogelijk laten verlopen. Mijn voorliefde voor weekmenu’s stopt niet als ik op vakantie ga. Ze is wel wat flexibeler (heel wat flexibeler). Toch is ook een “ongeveer” weekmenu (of eerder een dat-wil-ik-zeker-eten-op-vakantie-lijst) handig. Zo kan je gemakkelijk een shopping list opstellen en vergeet je zeker niets. Het hoeft niet erg gedetailleerd te zijn, gewoon de basics (water, groenten, brood…) en de rest vul je wel aan naargelang je goestingskes. Op reis doen we niet aan diëten 😉

Voila, dat is zo kort (ahum) uitgelegd hoe ik me voorbereid op een reis. Variaties zijn er uiteraard naargelang de aard van de vakantie.

Hoe bereiden jullie je voor op een reisje?
Wie geïnteresseerd is in onze “super-deluxe” paklijst, laat maar weten in de comments. Misschien post ik die dan ook wel nog eens. Die zal allesbehalve volledig zijn voor iedereen, al kan het misschien een goede basis zijn voor wie ook een lijstje wil maken, maar niet goed weet waar te beginnen. Just let me know, dan zie ik wat ik kan doen.  

 

18 maanden Sepliefde

18 maanden. Anderhalf jaar. 547 dagen (+6 bij publicatie van deze post). Zo oud is onze zoon nu.
Van baby is allang geen sprake meer en het lijkt wel alsof hij dat zelf ook beseft.

Ik heb het afgelopen weekend met grote ogen gekeken naar de sprongen die hij in één nacht tijd lijkt gemaakt te hebben. (Of had ik nu pas de tijd om het op te merken?)

Sep zijn woordenschat gaat met rasse schreden vooruit. Alles wat je zegt, herhaalt hij met een brede glimlach. Liefst dan nog de woorden die ons per ongeluk ontsnappen en eigenlijk niet voor herhaling bedoeld waren. Geen vloeken, maar wel uitroepen als amai of oei of stinkie. Gelukkig rollen ook normale woorden als water, boek, koek, banaan, appel en de halve dierentuin vlotjes over zijn lippen. Alleen een hond blijft hij hardnekkig woef noemen.
Als we het hebben over een kaka pamper, herhaalt hij dat met een grote grijns: kaka papa! En hilarisch dat dat is!

Dit weekend kwamen daar plots ook de fameuze “tweewoordzinnen” bij! Als hij tegenpruttelt bij het slapengaan, dan vertellen we dat Bumba en de hond en de poes ook allemaal al slapen. Dan herhaalt hij ontelbare keren woef lape, poes lape, Bumba lape. Of soms natuurlijk ook een mama lape. 

Niet alleen verbaal is hij een echte spons, maar ook onze acties doet hij met veel plezier na. Zijn meter leerde hem vrijdag nog santé doen. Het filmpje is hilarisch en hij rolt zelf ook over de grond van het lachen elke keer hij het doet. Uit respect voor de privacy van de meter, deel ik het filmpje echter niet met jullie. Sorry. Al kan je je er waarschijnlijk zo ook wel iets bij voorstellen.

Daarnaast is Sep ook zot van koken en alles wat met de keuken te maken heeft. Als ik achter het fornuis sta, komt hij aan mijn benen hangen en moet ik hem op het aanrecht zetten om te helpen. Mijn mama en papa hebben ons oude keukentje van onder het stof gehaald en dat is momenteel het geliefkoosde speelgoed van onze peuter.

Naast potten en pannen, heeft Sep ook een voorliefde voor stenen. En dan vooral voor het opruimen van ‘verdwaalde’ stenen. Als hij een steen ziet die niet op zijn plaats ligt, dan moet alles wijken en is hij pas terug onder ons als die steen terug bij de andere stenen ligt. Hij houdt er ook van om de mooiste en grootste steen uit te zoeken en die overal mee te nemen. Om hem dan ergens in huis achter te laten, zodat mama er haar teen aan kan stoten…


Helaas is niet elke sprong even aangenaam of schattig om te zien. Het mannetje worstelt met zijn emoties. Met het ontdekken van die emoties. Met het kanaliseren van die emoties. Hij is over het algemeen een heel lieve, schattige en goedlachse peuter. Maar als iets niet naar zijn zin is, dan slaat de hysterie toe. Wenen, krijsen, aan de mama hangen, aan de oma hangen als mama niet toegeeft, op de grond gaan liggen, zich achterover gooien…
Negeren is – hoe moeilijk dat ook is – hier precies de beste oplossing in ons geval. Uiteindelijk geraakt hij het beu of is hij afgeleid door iets anders.

Het is toch heel wat, zo een opgroeiende peuter. Heel wat meer werk dan een baby. Heel wat meer zorgen. Maar ook heel wat meer interactie. En heel wat meer grappige momenten. En een liefde die maar blijft groeien!