Voor het eerst op reis met een kind

Onze vakantie zit er alweer op. Een weekje Saint-Martin-d’Ardèche met mijn twee schatten. Een weekje van zon, zwemmen en bezoekjes-à-l’aise. De eerste échte vakantie met ons drietjes. Een weekendje Italië telt niet. Twee verzopen weken aan zee met mijn ouders telt ook niet.

Voor het eerst op reis met een kind – en dan nog een kind dat net de peuterpuberteit (is dat echt een woord/fase??) ontdekt heeft – het is toch wat. Onze vorige reis was enkel het lief en een 5 maand zwangere ik. Een kind erbij verandert toch het één en ander.

  • Om te beginnen: de extra bagage! Een extra valies met kleren, pampers en de hele lading andere toebehoren bij een peuterpuber. En ik ben sowieso al een “overpakker”… Thank God voor grote koffers!
  • Wij hebben het geluk dat ons kind graag in de auto zit en er gemakkelijk slaapt. Enkel de laatste 10 minuten voor we onze bestemming bereikten, was er sprake van enige opstandigheid (die ook al snel weer opgelost was met dank aan de tut en Meneer Konijn). Ik wil me niet inbeelden hoe het is met kinderen die continu zitten te jengelen op de achterbank!! Als Sep blijft zoals hij is, dan zit dat er niet in… (wishful thinking zeker… ;)) 
  • Een planning wordt een kleine noodzaak. Niet meer gewoon ergens naartoe rijden en “we zien wel waar we uitkomen of wanneer/waar we gaan eten.” Wel “we zouden best tegen dan terug zijn, want Sep moet toch een dutje kunnen doen” of dergelijke.
  • Ook gewoon op pad gaan met enkel je portefeuille en je zonnebril gaat niet. Er moet altijd water, eten, een tut, hoedje, zonnecrème, knuffel… mee zijn voor het kind.
  •  Aan het zwembad liggen en een boekje lezen – no can do, sir! Een kind dat constante aandacht nodig heeft. Je leert het wel hoor: afwisselen en afleiden. Maar toch: rustig aan het zwembad liggen bestaat niet meer.
  • Hetzelfde geldt eigenlijk voor alles waar je “rustig”, “op het gemak”, “spontaan” of “we zien wel” bij kan zetten. Op uitstap gaan, avondeten, aperitieven, wandelen, boodschappen doen (Sep heeft de ik-zet-mij-op-de-grond-en-schreeuw-tot-ik-mijn-zin-krijg move geleerd, net op tijd voor de reis!)…
  • Wij hebben het niet aangedurfd: ’s avonds op restaurant met ons kind. Zeker omdat hij tijdens deze week vooral ’s avonds erg lastig kon zijn. ’s Middags in een stadje lukte het wel. Meneer at wat brood en viel in slaap in zijn buggy, ideaal!
  • Toch nog een voordeel aan het kind en het plannen: je zoekt gericht naar activiteiten die ook voor de jongsten interessant kunnen zijn. Zo zie je dingen die je anders misschien niet had gedaan, zoals een krokodillenparadijs of een lama-kwekerij waar we letterlijk tussen de lama’s liepen.

Niet gespuwd! En de lama ook niet 😉

 Uiteraard wisten we het wel, dat reizen met een kind anders is dan reizen als koppel. Maar pas als je het meemaakt, besef je het. Vind ik. En vindt het lief. De avondjurkjes en mooie juwelen  die in mijn valies zaten hebben het daglicht niet gezien. Want uitgaan voor een avondje op restaurant en een cocktail achteraf, het zat er niet in. En toch had ik die jurkjes en juwelen ingepakt… Macht der gewoonte? De quality time waarvan de koppelvakanties uitpuilen, werd herleid tot samen op het terras naar muziek luisteren met een drankje erbij en proberen niet in slaap te vallen voor 21u. Want neen, op reis gaan om uit te rusten en spontaan te wezen, dat doe je niet met een kind. Op reis gaan voor stress, planning, plezier, veel gelach, de verwondering over de constante kinderlijke verwondering en – geef maar toe – de überschattige foto’s, dat doe je wél met een kind!

Harry Potter Jr. net uit de douche

16 gedachtes over “Voor het eerst op reis met een kind

  1. De eerste keer is inderdaad aanpassen, maar dat went snel hoor. En eens ze wat groter zijn en zelfstandiger worden, is het echt niet lastig meer vind ik. Je bent dan niet meer gebonden aan dutjes, je kind eet alles mee, pampers zijn niet meer nodig,… Dan is het echt superleuk!
    Ik vertrek binnen 3 weken naar het Zuiden en ik sta echt te popelen om te vertrekken.
    Rustig een hele middag aan het zwembad lezen zit er wel nog altijd niet in bij ons, het blijft een kind natuurlijk en eentje van de zeer actieve soort 😉 Maar Pieterjan en ik regelen het dan zodat de ander af en toe eens een paar uur kan chillen.
    Anderzijds vinden wij dan ook dat hij zich moet aanpassen, en gaan wij al eens op restaurant ’s avonds, zitten we ’s middags lekker lang op een terras in een stadje of maken we een trektocht in de bergen. Soms levert dat moeilijke momentjes op, maar het is pas zo dat een kind het leert.
    Wij hebben één keer een gênante eetervaring gehad met een vermoeide Emil ’s avonds, maar daaruit hebben we geleerd. Ik zorg nu altijd voor voldoende speelgoed, kleurpotloden en dergelijke. En hij vindt op restaurant gaan nu zeer leuk!
    En om echt te relaxen, voorzien wij nog een tripje met ons twee. Dat is eigenlijk het beste wat je kan doen 🙂

    Like

    • Jep, ik kijk er al naar uit om op reis te gaan met een oudere Sep. Hij is in België wel altijd braaf op restaurant, maar doordat hij nu in een lastige periode zit, staken we hem liever op tijd in bed 😉 We doen ook een jaarlijkse citytrip met ons 2, maar echt relax is dat ook niet he. Ik droom ervan om meer tijd te hebben met het lief voor reisjes met twee (en mss een wat groter budget, kan ook helpen 😉). Ooit… 😊

      Like

  2. wij gaan deze zomer voor de tweede keer met twee kinderen op reis, vorige zomer was Linus nog maar 2 maand, daar hadden we weinig last van 🙂 maar nu is hij natuurlijk op een leeftijd waarop het echt heel lastig wordt om op restaurant of dergelijke te gaan. Maar dat passeert ook, en we plannen in het najaar wel een oudertripje zonder kinderen. 🙂 Nu is op reis gaan compleet gericht op hen

    Liked by 1 persoon

  3. Vakantie met of zonder kinderen is compleet anders! Ik vind beide wel heel leuk. Ik stel mij daar op in en weet voor ik vertrek redelijk goed wat ons te wachten staat: weinig rust maar wel veel quality time en écht tijd doorbrengen met je kindjes (iets wat thuis niet altijd goed lukt, vind ik). Het wordt inderdaad leuker wanneer ze ouder worden. Joanna (3 jaar) beseft heel goed wat dat is, op vakantie gaan, en geniet daar ook met volle teugen van. Er mag wat meer en er moet wat minder, voor iedereen 😉
    Wij gaan dit jaar voor het eerst met 2 kindjes op reis (de jongste is 9 maanden), dus we zullen nu pas echt onze handen vol hebben. Afwisselen ja, maar om elk met een ander kind bezig te zijn 😀 Gans de namiddag aan het zwembad in de zon een boekje lezen, dat is voltooid verleden tijd, toch voor een jaar of 10. Maar ik ben toch niet zo’n zonneklopper 🙂 We proberen ook gewoon elke dag iets te doen, zelfs al is het maar een wandelingetje naar het dorp om een ijsje te eten; een kinderhand is gauw gevuld!
    En ja, die kleedjes en die hakken en die juwelen, dat heb ik ook afgeleerd om in te pakken. 1 deftig kleedje en een paar platte deftige sandalen, meer niet 😉 Tegenwoordig krijg ik al mijn kleren voor 2 weken vakantie in een halve medium valies gepakt, niet gezeverd. Alle plaats die ik uitspaar, wordt ingenomen door kinderkleren, speelgoed, kinderspullen, rommel,…
    Wij plannen ook wel elk jaar minstens 1 tripje met ons 2tjes. Al is het ‘maar’ een tweedaags wellness weekend of zo, ik vind dat echt een must. Zeker doen!

    Liked by 1 persoon

  4. Wat spannend voor de eerste keer met je kleintje op vakantie! Een ‘verre’ reis gaan wij dit jaar niet doen, zag ik om heel eerlijk te zijn met een 8 maanden oude baby niet meteen zitten. Wie weet volgend jaar wel en dan ben ik er toch ook wel benieuwd naar 🙂 Ongelooflijk schattige foto trouwens!

    Liked by 1 persoon

    • Dankje 😊 Nja, vorige jaar zagen wij dat ook niet zitten. Toen was Sep nog maar 6 maand oud… De zee was toen al ver genoeg 😉 Ik kijk ernaar uit om jouw ervaringen volgend jaar te lezen!

      Like

  5. Haha, zo ontzettend herkenbaar! Wij gingen vorige zomer roadtrippen door Zuid-Duitsland met een toen 1,5 jarige peuter. Het werd de meest vermoeiende, maar ook de meest mooie vakantie ooit. Lees: uzelf met twee op de badkamer van het hotel opsluiten zodat de peuter in slaap kan vallen, gezellige terrasjes voortijdig verlaten omdat de peuter het wel gezien had, de peuter die enkel druiven en frieten wou eten,… maar als ik nu naar de foto’s kijk denk ik ‘wauw, waren we nu maar terug daar…’ 😀

    Liked by 1 persoon

  6. Pingback: Waar zat deze Superwoman de afgelopen maanden? | Failing To Be Superwoman

  7. Pingback: Dit was 2016 | Failing To Be Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s