Stories from the belly

Jep, jullie weten het al eventjes. Ik ben weer zwanger. Kindje 2 is genesteld en volop aan het groeien in mijn steeds groter wordende buikje.

Ondertussen kan ik al enkele verschillen en gelijkenissen opmerken met de vorige zwangerschap. Wat normaal is zeker, want “elke zwangerschap is uniek”, zoals het Kind & Gezin boekje zegt.



  • Hormonen, hormonen, hormonen! Die hebben al goed huisgehouden in mijn lijf deze keer. Vorige keer merkte ik daar niets van (en neen, ook het lief niet, ik zie u al denken!). Nu zorgen ze onder andere voor: hooikoorts en eigenlijk constant snotteren (de NKO-arts bij wie ik op controle ging met Sep verzekerde mij dat dit na de zwangerschap over is. We’ll see! Anders weet ik u wel te vinden, hoor!); hartkloppingen; misselijkheid in het eerste trimester (thank God dat dit relatief snel over ging!); pregnancy brain in het kwadraat en goestingskes. Man, heb ik al boefkicks gehad! Dan begin ik met een stuk kaas, om daarna een yoghurt te eten, nog even een chocolaatje en afsluitend een hartige cracker of eventueel nog wat besjes…
  • Healthy and happy! Ondanks de welig tierende hormonen die door mijn bloedbanen roetsjen, ben ik wel gezond. Dat was ik de vorige keer ook. Maar ik had toen wel een hoger startgewicht en kwam eigenlijk teveel bij (17kg, remember…). Ik at nochtans gezond en deed niet mee aan het “eten voor twee”. Nu was mijn startgewicht lager en zakte het nog een beetje door de misselijkheid. Ondertussen zit ik gewoon terug op het startpunt en is er verder (nog) niets bij gekomen. Afgezien van de boefkicks (zie hiervoor), eet ik gezond en drink ik veel water. Maar eigenlijk doe ik niet echt extra inspanningen (haha,ZOT!). Ik zorg gewoon altijd dat ik gevarieerd eet. Meestal toch.
  • Rond en gezond! (Nog) geen extra gewicht, wel al een dikkere buik. Nu zag je het buikje veel sneller verschijnen en het groeit ook gestaag. Naar het schijnt is dat geheel normaal. Het blijft voor mij wel een dubbel gevoel. Mensen die zeggen dat je toch al een dikke buik hebt (allez, dat je “het buikje toch al goed begint te zien, hoor!”)… Aartsmoeilijk om zoiets als compliment te zien. Of ben ik de enige?! 
  • Sleepy Fien! De vermoeidheid die ik herkende van bij zwangerschap 1 blijft nu toch net iets langer hangen… Hoewel ik op normale uren ga slapen, voel ik me ’s morgens altijd zo moe, alsof ik niet geslapen heb. Vast slapen doe ik precies niet meer (thank God voor dutjes!). Dat (en de hormonen?) zorgt ervoor dat mijn conditie beneden alle peil is en dat ik mij al moet zetten als ik boven aan de trap kom. Rustig aan doen dan maar… Voetjes omhoog!

  • Voorbereiding? Welke voorbereiding? Vorige week realiseerde ik mij plots dat ik eigenlijk nog niets gedaan heb van voorbereiding. In allerijl haalde ik de 9-maandenlijstjes er weer bij en zag ik met enige opluchting dat er tot nu toe nog niet echt veel moest geregeld zijn. En hetgeen wat wel al in orde moest zijn, is ook al in orde! Toch heb ik het gevoel dat ik er minder mee bezig ben. Enerzijds omdat we de uitzet al hebben en de administratie nog niet zo dringend is. Anderzijds omdat ik ook gewoon minder tijd heb om ermee bezig te zijn, weetwel, met een kind, een blog en nieuw werk en al (en als het kan ook nog een beetje tijd voor mijn lief) …
  • Minder betrokken? Je hoort vaak dat moeders hun tweede (derde, …) zwangerschap minder intens beleven. Niet meer dan logisch, als je bedenkt dat er al een kind is dat jouw aandacht opeist. Toch probeer ik ook van deze zwangerschap zoveel mogelijk te genieten. Ik praat tegen mijn bump. Ik wrijf erover. Ik verzorg die goed met Bio-Oil (al ben ik toch meer te vinden voor de Mustela-geur van de vorige keer). Ik probeer Sep er ook bij te betrekken – en er toch ook voor te zorgen dat hij mijn buik niet als boksbal gebruikt… Ik doe mijn best. Want kind 2 is het evenveel waard als kind 1.
  • Kick it! Hahaaaa, ik heb de eerste schopjes al gevoeld! Lichte kriebeltjes in mijn buik. Vorige keer had ik die zeker niet opgemerkt. Nu wist ik waaraan ik me kon verwachten, dus ik had het sneller door toen ze er waren. Ze zijn nog te zacht om te zien of voor het lief om ze te voelen. Dus voorlopig zijn ze enkel nog van de baby voor zijn mama. Een band kweken, noemen ze dat!
  • Baby got back(pain)! Jullie weten ondertussen al van mijn sukkel-rug. Waar ik vorige keer voor vreesde, maar niet beleefde, krijg ik nu wel dubbel en dik terug. Lage rugpijn door de baby, nek- en schouderpijn door de extra cupmaten. Nu de kinesist terug is uit verlof, reken ik op haar magic hands om mij hierdoor te helpen. En misschien Sep nog minder oppakken (haha, easy peasy met een kind dat maar al te graag “pakke” zegt…).

Voila, nu zijn jullie weer mee in het leven van deze zwangere Superwoman. Ik ben benieuwd naar het vervolg, hopelijk jullie ook πŸ˜‰ 

4 gedachtes over “Stories from the belly

  1. Ik kwam 30kg bij, dus gene paniek πŸ˜‚ en had wat dezelfde symptomen….dus het komt goed….ook met je buik. Geniet van deze zwangerschap …benieuwd of het een jongen of meisje wordt..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s