Oh… weer een jongen?!

“Proficiat zeg, opnieuw zwanger! Leuk! En weet je al wat het gaat worden? Hoop je niet op een meisje nu? Je hebt al een jongetje hé.”

De zinnen die ik het vaakst hoorde toen ik de wereld pas liet kennismaken met ons grote nieuws.
Het politiek correcte antwoord zou geweest zijn: “het maakt me eigenlijk niet uit, zolang het kindje maar gezond is.”
Maar als we zwanger zijn, doen we niet aan politiek correct. Want ja, ik hoopte wel een beetje (veel) op een meisje. Ik had al een hele waslijst met meisjesnamen en nog geen voor jongens. Ik keek op webshops steeds vaker naar leuke meisjeskleren.
Ja hoor, niet zo heel stiekem wou ik dat het enorme verschil in zwangerschapsverschijnselen een verschil in het geslacht van de baby betekende.
Hoe meer mensen me dan ook die vraag stelden en hoe vaker ik die wens herhaalde – mét eraan toevoegend “maar eigenlijk maakt het niet uit, als het maar gezond is” – hoe groter mijn wens werd.

Daar was dan hét grote moment. De echo bij de gynaecoloog. De algemene check-up was achter de rug. Alles oké met de baby. Toch al een eerste geruststelling. Ook zij stelde mij de vraag die ik de afgelopen weken al zo vaak politiek incorrect eerlijk beantwoord had.

“We zullen eens zien hé.”

Lang moest ze niet zoeken. Ze zag al snel dat daar iets tussen de beentjes hing dat er bij meisjes niet hangt. Het wordt een jongen!

Slik.

Jep, ik had het even moeilijk. Het was wennen. Dat geef ik toe. Het is zoals toen je als kind hoopte op een Hawaï Barbie, maar een kapster Barbie kreeg van de Sint. Een Barbiepop is een Barbiepop. Ze zijn allemaal hetzelfde en als je haar maar kan coifferen en aankleden zoals je met al je Barbiepoppen doet, maakt het eigenlijk niet uit of ze een hoelarokje of een kappersschort aanheeft op het moment dat je het inpakpapier losscheurt.

Nu maakt het uiteraard helemaal niet meer uit dat we een tweede zoontje krijgen. Ik word een jongensmama! Naar het schijnt is dat de max! Enige vrouw in huis. Op handen gedragen door jouw mannen.
Het wordt ook gemakkelijk met de kleertjes en het speelgoed! Besparen! Al heb ik wel al medelijden met baby 2 die alle afdankertjes zal moeten dragen. Gelukkig zijn baby’s niet al te kieskeurig op dat vlak 🙂

boys mom

Soms knaagt het nog een beetje dat ik geen dochter zal hebben.

“Maar ja, misschien is je derde dan een meisje, hé…”

Ja, hallo! Eerst zien hoe deze zwangerschap/bevalling verloopt en hoe goed ik het moederschap met 2 kinderen aankan… En dan nog, zelfs als we voor een derde zouden gaan, dan is het om 3 kinderen te hebben, niet om nog een meisje te hebben.

Ik ben al gewend aan het idee. De (over)grootouders, tantes en nonkel ook al. Dat is wat telt.

En daarbij, wie zegt er dat je een Ken niet even leuk kan coifferen en aankleden als een Barbie?

“Zolang je onze zoon maar niet in jurkjes steekt”, zie ik het lief bedenkelijk mompelen…

 

3 gedachtes over “Oh… weer een jongen?!

  1. Ik ben ook een jongensmama en moest ook even aan dat idee wennen. Maar het is het mooiste dat me ooit is overkomen. Ik word op handen gedragen door mijn mannen en ze zijn elkaars beste vriendje. Hun band is erg sterk en liefdevol en daar kan ik heel erg van genieten. Ik heb die dochter waar ik even over droomde nog niet gemist.

    Liked by 1 persoon

  2. Zelfde reacties als je tweede kindje opnieuw een meisje is. “Allé, dan zal het derde misschien wel een jongetje zijn é”. Wij zijn gelukkig met onze dochters, en mijn man is echte meisjespapa. Ik antwoord de laatste tijd ook heel vaak dat er toch ook meisjes moeten zijn om met al die jongens te trouwen. Daar heb ik nog geen weerwoord op gekregen 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s