At the moment

Nog eens een kleine update van alles wat er momenteel gaande is ten huize Super. Want dat is heel wat, zoals je ongetwijfeld ook al gemerkt had aan mijn zotte blogfrequentie…

Onze privé is eindelijk privé. We hadden nog geen omheining rond onze tuin, waardoor iedereen die langs onze tuin passeerde, ongegeneerd naar binnen kon kijken (en dat ook deed als we de gordijnen eens niet naar beneden deden). Sinds vorige week hebben we die wel. En ’t is nog een mooie ook 🙂

img_5387

Zot veel respect voor die mannen die hele dagen, door weer en wind, hebben doorgewerkt om onze omheining geplaatst te krijgen. (Zoek de stielman – geen rood-witte streepjes à la Waldo, wel een fluo oranje vest)

 

We wonen tijdelijk op de bovenverdieping. We kunnen onze keuken wel nog gebruiken, maar voor de rest komen we niet beneden. Daar heeft de schilder zijn kamp opgezet voor de komende 2 weken. Het stinkt er naar vers plamuursel en de ruimte is leeg (uitgezonderd de met plastic bedekte piano en zetel). De tv verhuisde naar boven – hoewel ik nooit of te nimmer een tv in de slaapkamer ging zetten… Na het avondeten speelt ons gezinsleven zich voortaan af in ons bed of aan onze bureau (toch tot de woonkamer af is).

img_5397

Zondagnamiddag waren de meeste meubels weg uit de living. Mijn mannen profiteerden van de vrijgekomen ruimte om eens zot te doen met de treintjes. 

 

Ik ben nog steeds zwanger. En maar best ook… We zitten aan week 30, het is niet echt de bedoeling dat de baby nu al zijn intrede doet. Mijn zwangerschap verloopt nog steeds over rozen met heel wat meer doornen dan de vorige keer. Kwaaltjes van reflux tot beginnende bekkeninstabiliteit. Gelukkig is er voor alles een oplossing.

De zoon is ziek. Hij liep al enkele dagen te hoesten, maar sinds gisteren is daar ook koorts bij gekomen. Verder merk je het trouwens niets aan, hoor. Enkel ’s nachts. Dan is er vanaf 2u niets meer mee aan te vangen. #teamnosleep enal… Blijkbaar is een keelontsteking niet zo lastig voor ons kind, zeker als de Nurofen begint te werken. Enkele huilbuien en nogal hangerig gedrag buiten beschouwing gelaten. De hoop was dat ik wat werk zou kunnen verzetten tijdens de vele geplande slaapuurtjes van mijn zoon vandaag. De realiteit is dat ik vooral uitkeek naar de rust van het halfuurtje kine van zopas.

img_5417

Eerst zielig zitten wezen en bij mama op schoot Musti kijken voor hij een dutje deed. 

img_5418

Dan samen met mama “werken”. Hij heeft welgeteld 5 minuten zo gezeten. Daarna liep hij weer naar zijn kamer naar mijn schoot naar zijn kamer en terug met de zin “mama handje geve!”

 

Project Gezond Leven ligt tijdelijk op zijn gat. Sinds de geboorte van Sep was ik zo goed bezig: ik at gezond, ik bewoog veel meer en dat zag je aan mij. Ik maak nog steeds mijn weekmenu en ik probeer me daar zo goed mogelijk aan te houden. Alleen hebben we (eigenlijk ik, maar het lief doet gretig mee) de laatste tijd wat vaker een zwak momentje. Wat meer chocolade, af en toe toch eens een frietje halen… Altijd is er wel een excuus: de hormonen, slechte dag, drukke agenda … je kent ze wel. Je hebt ze ook al gebruikt. Het sporten is ook verminderd. Geen dans meer (voorlopig). De thuisyoga doe ik ook niet meer – geen idee waarom… De aquagym doe ik wel nog wekelijks. Ik verplicht mezelf ertoe, anders doe ik niets meer (behalve achter Sep aan tsjolen). Gelukkig heeft dit alles (nog) geen negatieve invloed op mijn zwangerschapskilo’s. Ik ben nog niet zo veel bijgekomen, heb een mooier buikje dan de vorige keer en zie er op mijn rug nog even slank uit als 7 maanden geleden (ongeveer). Helaas merk je het wel aan mijn ijzer- en bloedwaarden, mijn energie en mijn humeur. Of zijn die laatste de oorzaak van mijn zwakke momenten? Kip/ei probleem! Vicieuze cirkel zeker? Goed voornemen voor 2017/post-pregnancy: dit projectje terug opstarten. I did it once, I can do it again! En ook nog: join me if you want to!

Ik ben de laatste tijd wel al heel trots mogen zijn op mijn twee mannen! De ene kreeg de oorkonde van Ereambassadeur 2016 van Hogeschool Gent, voor zijn verwezenlijkingen tussen zijn diploma-uitreiking en vandaag. Voor een Kinepoliszaal vol HoGent alumni. Met een drankje vooraf, een nieuwe Vlaamse avant-première nadien en een “netwerkreceptie” achteraf.

img_5381

Zie hem eens blinken met zijn oorkonde, die knapperd van me 🙂 En ja, ook proficiat aan de anderen 😉 

Mijn tweede man is begonnen aan zijn potjestraining. Zo ongeveer toch. Hij toonde al een tijdje interesse. Vorige week was het op de crèche dan ook écht zover. Zijn eerste plasje op het potje. Ik was zo trots! Diezelfde avond nog 3 plasjes op het potje thuis. Nog meer trots!! Meteen ge-Whatsappt naar de (schoon-)ouders/zussen. De twijfel om het op de sociale media te delen was groot. We delen maar wat graag al zijn andere verwezenlijkingen, waarom dit niet? Maar het leek ons toch net iets téveel “crazy parents” of zo… Het lief kon me tegenhouden om deze foto te Instagrammen… (over mijn blog heeft hij minder te zeggen :p)

img_5385

 

Verder staat er nog een hele waslijst op onze to-dolijst voor de komende weken en maanden. Hopelijk houdt de baby zich ook een beetje aan de timing, dan kunnen wij dat ook doen…

 

 

 

5 gedachtes over “At the moment

  1. Pingback: Dit was 2016 | Failing To Be Superwoman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s