At the moment

19 dagen, oftewel bijna 3 weken, is het geleden dat ik hier nog eens iets schreef.
Ik kan me het immense gemis bij jullie, mijn trouwe lezers, amper voorstellen. Mijn oprechte excuses daarvoor! Het is er gewoon nog niet van gekomen. Ik vrees ook dat de schrijfmicrobe momenteel even zoek is, net als mijn slaap trouwens… Beiden komen wel terug, hoor. Die laatste zal de eerste wel meebrengen.

Ondertussen is mijn jongste zoon al een maand oud, rockt de oudste de zindelijkheidstraining en vind ik eindelijk nog eens een minuutje tijd om te bloggen. Het wordt een kleine update van ons leven de afgelopen maand, zo zijn jullie ook weer mee 🙂

Ik lees af en toe een blog, veel te laat na publicatiedatum, waardoor reageren zelfs irrelevant wordt. Verder dan dat en Instagram/Facebook checken op mijn smartphone tijdens het voeden kom ik niet.

Ik slaap veel te weinig. Al moet ik zeggen dat er af en toe wel een goede dag/nacht tussen zit. Ze zeggen dat je als mama moet slapen wanneer je kind slaapt. Allemaal goed en wel, àls je kind slaapt natuurlijk… Wegens hevige krampen zijn er dagen dat baby Warre amper eens een kwartiertje aan een stuk kan slapen. “Gelukkig” is hij tegen ’s avonds dan zodanig uitgeput dat hij wel eens een uur of 2 – 3 doorslaapt. Als je je onderling afvraagt wat de criteria zijn om een baby een “huilbaby” te noemen, dan besef je dat er toch iets niet klopt. Hopelijk vinden we snel een oplossing. Het kindje ziet te erg af (en wij ook een beetje).

img_6270

Zo ziet 80% van mijn dag eruit… Gelukkig gaat dit uitzicht nooit vervelen! 

Ik dieet uit noodzaak. Momenteel zitten we met Warres krampen op de piste van koemelkallergie. Aangezien ik borstvoeding geef, is het niet zo simpel als gewoon een andere melk kopen. Nope, mama moet op dieet: geen koemelk en liefst ook geen – of zo weinig mogelijk – soja. Dat is dus verpakkingen lezen in de winkel, vervangingsproducten zoeken en creatief zijn in de keuken. Want als je eens begint rond te kijken, dan vind je echt overal melk in. In paprikachips, in charcuterie, … Ge houdt het niet voor mogelijk! Ik zou ook gewoon kunnen overschakelen op hypoallergene flesvoeding om het mezelf gemakkelijk te maken, maar dat wil ik niet. Ik ben dus gemotiveerd en ik vind het diëten niet eens zo lastig. Gelukkig zijn er genoeg (zij het veelal duurdere) alternatieven.

We plannen onze bruiloft. Jep, nu de zwangerschap en de bevalling achter de rug zijn, wordt het hoog tijd dat we concrete plannen maken voor ons trouwfeest deze zomer. Het schiet al goed op! We hebben een fotografe! We hebben deze week een afspraak met een traiteur/decorateur. En ik heb mijn kleed gevonden! Absoluut niet in “Say Yes To The Dress” stijl. Geen over-the-top jurken. Geen groot gevolg waarin iedereen zijn mening moet hebben. Geen drama. Geen tranen. Wél champagne 🙂

img_6288

Ik laat los. De controlefreak in mezelf had het er bij Sep moeilijk mee om hulp te vragen. Ik moest en zou het alleen kunnen. Zeker met zo een gemakkelijk kind! Andere vrouwen doen dat toch ook! Nu verwelkom ik echter alle hulp die ik kan krijgen. Ik word meer nerveus van een rommelig huis en een veel te hoge berg strijk dan van het idee dat een ander dit voor mij verhelpt. Het idee van “ik moet dat alleen kunnen” heb ik losgelaten. De controle laat ik – deels – los. Hoe flink van mij! Op maandag helpt mijn mama met de kindjes en het huishouden en op vrijdag geniet ik van 4 uurtjes kraamzorg. Terwijl ik dus met een krijsende baby op mijn arm zit, zorgt de kraamhulp ervoor dat de strijk gedaan is en dat we weer een hele lading soep in de diepvriezer kunnen steken. Tussen de voedingen door past zij op Warre, zodat ik uitgebreid kan douchen. Of slapen! De hemel!

 

img_6279

Lekkere soep van de kraamverzorgende 🙂

We maken tijd voor date-night. Met twee kindjes, waarvan één pasgeboren én met frequente, hevige huilbuien, ga je je gemakkelijk opsluiten in je cocon. Ik merk dat ik gelukkiger ben als ik af en toe even weg kan van tussen die 4 muren. Onze relatie heeft het ook nodig. Het lief werkt opnieuw 6 dagen op 7. Wanneer hij thuiskomt verdelen we de kinderen: hij steekt Sep in bed terwijl ik met Warre op de arm voorkom dat het avondeten aanbrandt. Na de afwas (als we er al zin in hebben) crashen we samen in de zetel. Hij vaak nog met de laptop op zijn schoot voor wat administratie. Ik met kleine oogjes kijkend naar niet al te hoogstaande televisie. Vorige week gingen we er dus op uit naar Brussel. Eten bij Nüetnigenough en daarna concertje van UB40 in de AB. Wat heb je meer nodig dan een overheerlijke stoemp, een lekker biertje en wat chille reggae beats? We waren om 23u30 thuis en compleet uitgeteld, maar het had ons zoveel deugd gedaan!

img_6261

Kitsch in het toilet bij Nüetnigenough. Gotta love this! 

Zoals je ook ziet in mijn Instagramfeed, erg bruisend is mijn leven momenteel niet. Ik probeer te genieten van mijn gezinnetje. Ik breng de dagen door op de zetel, met een baby aan mijn borst of snikkend op mijn arm. Al de rest moet tussendoor gebeuren. Deze post is bijvoorbeeld in 4 keer geschreven en de afwas van gisteren moet maar even wachten.
Het voelt alsof de dagen voorbij vliegen, ook al doe ik bijna niets! Ik kan niet geloven dat ik al aan de helft van mijn moederschapsrust ben. Begin april moet ik mijn kleine mannetje achterlaten in de opvang en ga ik opnieuw aan het werk. Dat kan ik me nu nog niet voorstellen…

 

10 gedachtes over “At the moment

  1. Hopelijk vinden jullie snel wat er scheelt met Warre en is hij verlost van de krampjes! Een paar maand geleden zat ik ook nog bijna de hele dag in de zetel met de baby (hier gelukkig wel zonder huilen, behalve als ik haar durfde neer te leggen). Toen vond ik het soms echt lastig, maar ik heb ook durven hulp vragen en ben daar heel blij om. Dus goed dat je dat doet! 👍 Bij ons was de draagdoek absoluut een zegen, dus moest je nog geen hebben: mijn tip bij wenende baby’s en Netflix 😊 Je bent goed bezig! Doe zo voort!

    Liked by 1 persoon

    • Dankje! Inderdaad, draagdoek en inbakeren blijken nog het meeste te helpen als hij onrustig is. Misschien moet ik eens een abonnement op Netflix overwegen, want op de tv is het niet veel soeps… 😉

      Like

  2. Och! Ik duim voor snel verbetering… Slapen als je baby slaapt, daar ga ik vanaf nu eens goed mee lachen. De eerste drie maanden van Juliette haar leven sliep ik ook amper, en hadden we een krijsende baby (dag en nacht). Bij ons bracht de osteopaat verlichting…
    Sterkte daar! En altijd welkom op mijn blog, als je je kraamverzorgende wil vragen om een melkvrije taart te bakken. Receptjes in overvloed 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Ai toch, ik duim mee dat het snel betert! Tuur had gigantisch veel last van krampjes, verschillende theorieën en ‘oplossingen’ zijn hier de revue gepasseerd maar het is beginnen beteren toen wij overschakelden op poedermelk en helemaal weg was het toen hij vast voedsel kreeg. Al kan ik nog steeds niet met zekerheid zeggen waar het nu precies aan lag hoor. Slopend was dat slaaptekort die eerste maanden. Heel sterk trouwens van je dat je hulp inschakelt! Blijven doen, net als het inplannen van me-time. En dan komt het wel goed 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s