Sep zegt III

Het is alweer even geleden dat we een paar onvergetelijke citaten van onze Sep met jullie deelden. Ondertussen staat zijn mondje natuurlijk niet stil. En zijn redeneringsvermogen, dat is er ook alleen maar op vooruitgegaan. Lees even mee…

 

IMG_7603

 

  • De zon heeft geen handjes. We moeten nog handjes gaan kopen!
  • De maan slaapt nog. Hij heeft zijn pyjama aan!
  • Wij hebben geen kelder. We moeten er één kopen! – Shopaholic in wording 😉
  • Ik ga broertje melk geven! en hij doet prompt zijn t-shirt omhoog. Nog een fan van borstvoeding 😉
  • Ik leg een boterham voor hem op tafel. Reactie: Moet op het bordje! Zo kunnen we toch niet eten…
  • Ik zeg: broertje kan geen patatjes eten, hij heeft nog geen tandjes. Sep zegt (uiteraard): We moeten dan nog tandjes kopen! (wat zei ik over die shopaholic…)
  • Mama: wil je een boterham? Sep: Neeheen, ik ben een boek aan het lezen! (ja moeder, had je dat niet gezien?)
  • Oh broertje, wat zie jij er schattig uit!! (*smelt*)
  • Op familieweekend zitten we allemaal samen aan het aperitief. De meeste volwassenen met een alcoholisch drankje naar keuze. Nu is het aan de kindjes. Opa grapt: Sep, ga jij ook Ricard drinken? Sep: Neen, dat is voor de mevrouwen!
    (don’t look at me…)
  • Ik ga water op mijn hand doen. Van de duikboot. Van Piet Piraat! Van Schip ahoi hoi!
  • Sep wil dat mama/papa hem van de triptrap af helpt. Maar die luie ouders weigeren: je kan dat toch zelf. Waarop Sep uiteraard de ideale repliek heeft: Neen, ik zit veel te vast.  (voilà, en gij nu!)
  • Ik ben blij met Warre! (*moederhart in een plasje op de grond*)
  • Wil je wat kaas op je spaghetti? — Nee, ik ben boos op de kaas! (pubers…)
  • Smakelijk, Sep! — Nee, niet smakelijk! Ik ben boos op smakelijk! (zoals ik zei, pubers…)
  • Broertje is kletswakker!
  • Tijdens de werken in onze tuin vraagt opa Jan: En wat maken we met de betonmolen? — Sep: Lawaai! (Euh, dat ook ja)
  • Dat kan toch niet! (zomaar, zonder enige aanleiding, in het midden van een conversatie)
  • Warre is een beetje aan het kakken! (bedankt voor de informatie, Sep!)
  • Mama snuit (alweer) haar (hooikoortsige) neus – Mama, ben jij een olifant? (zo klink ik wel, maar zie ik er ook zo uit misschien???)
  • Mijn voeten zijn leeg! (oftewel: blote voeten, jeej!)

 

 

Sep zegt II

Die oudste van ons is een spraakwaterval! Iedereen staat versteld van de woordenschat en logica die dat kleine mannetje beheerst. Wij zijn het ondertussen al gewoon dat je een degelijke conversatie kan voeren met onze peuter. Al blijft het natuurlijk wel een tweejarige en vele van zijn uitingen zijn er ook naar… De grappigste/coolste/slimste/schattigste… kan ik sinds kort bijhouden in het boekje dat ik kreeg van één van Warre’s meters. Een bloemlezing…

 

img_6386

Hoe cool is die titel trouwens?! #kleinegelukjesvaneencopywriter

 

  • “De baby moet ook lachen van Sep!” Grote broer en kleine broer gaan samen op de foto. Grote broer lacht, maar de baby moet ook lachen!
  • “Pijn gedaan aan mijn kous!” Wanneer hij zijn teen gestoten heeft of iets heeft laten vallen op zijn teentjes.
  • “Eén, twee, drie, zes!” (in dezelfde orde ook: één, twee, twee, vier, negen en andere combinaties van nul tot tien)
  • “’t Is niet meer koud” over zijn melk die opgewarmd is. Neen, die is niet meer koud.
  • “’t Is de melk die lawaai maakt” als hij naar het kolfapparaat wijst.
  • “Ik zie de maan. De wolken zitten achter de wolken.” Bij heldere hemel. Want als er veel wolken zijn, zit de zon achter de wolken en zien we ze niet. We zien geen wolken, dus die zitten achter de wolken. Ah ja!
  • “Ik kan goed praten!” Hij hoort het zo vaak bij de begeleiders in de crèche of bij de grootouders, dat er wel iets van aan moet zijn zeker.
  • “Ik heb goed geklimd“- “Ja, je hebt goed geklommen” – “Neen, goed geklimd!”
  • “Ik heb goed geklommen!” – “Ja, goed zo Sep!”. “Ah neen, ik heb goed geklimd!”
  • Als het verkeerslicht op groen springt: “Ja, allemaal doorrijden!” 
  • “Oma, even wachten! Ik ga juist Tut en Nijn halen.” Hij ging dus zijn tut en knuffelkonijn halen.
  • “Ik mag Piet Piraat/Kabouter Plop/Musti… kijken!” Als hij dus zin heeft om een filmpje te zien.
  • “Neen mama/papa/oma/…, niet zingen!” alsook “Neen mama/papa/… niet dansen!” Enkel hij mag zingen en dansen. En uiteraard de artiesten die het originele liedje brengen. Zoals daar zijn: Kapitein Winokkio, Piet Piraat en de rest van de Studio 100 bende.
  • “’t is de rare muziek” over het liedje SOB van Nathaniel Rateliff. Voor alle duidelijkheid: hij is wél fan van het nummer.

Sep zegt (I)

Onze zoon wordt bijna 2. Hij is een echte peuter, met zijn “nee”-fase en beginnende potjestraining (jawel hoor, de eerste gevulde potjes zijn een feit! En ja, we zijn daar trots op en hebben getwijfeld om dit op sociale media te delen. Maar dat leek ons net iets teveel van het goede…).
Maar ook met zijn eerste woordjes en zinnetjes. Het is een rustig kind, maar zijn mondje staat geen seconde stil! Hij blijft alles ook herhalen tot hij een blijk van herkenning krijgt van zijn – al dan niet vrijwillige – gesprekspartner.

Opdat ik niet zou vergeten hoe wij bij sommige uitingen in een deuk lagen en hoe verbaasd we waren dat hij andere woorden überhaupt kon uitspreken, besliste ik om – een beetje in navolging van o.a. haar en haar – een rubriekje te maken waarin ik de liefste, zotste, grappigste, vindingrijkste, intelligentste… uitspraken van mijn zoon bijhoud.

img_5336

Enjoy!

  • Of Musti kijke! Als reactie op kom, we gaan slapen. In diezelfde orde komt ook of appel ete als we vragen of hij een banaan wil. Het kind is teveel keuzevrijheid gewend…
  • Niet zelden wordt die laatste ook gevolgd door neh neh appel ete op het moment dat we hem dan de gevraagde appel voorschotelen.
  • Alle eendjes zwemme wate. Gezongen. Als hij in bad zit. Met zijn badeendjes. Uiteraard!
  • Laat die stoel staan, Sep! Maak lawaai! Ik zei die zin ooit eens tegen hem toen hij met een houten stoel over de tegelvloer sleepte en ik mezelf niet meer hoorde denken. Dat moet een indruk achtergelaten hebben. Bij deze uitspraak hoort natuurlijk ook altijd het schuiven met de dichtstbijzijnde stoel.
  • Ben jij mama haar dikke vriend? – Neh neh dikke vjiend. – Oei?! – GRIJNS – Mama wene! (klein sadistje hebben wij in huis…)
  • Wan toe tjie! Uit het niets. Tijdens het aankleden deze ochtend. Met een brede glimlach. Polyglot, die zoon van ons…
  • Oeh, gjote tjaktok! De vorkheftruck op de brouwerij is in Seps ogen ook een grote tractor. Ondertussen heeft hij zijn angst voor het gevaarte overwonnen: opa mocht hem even op de stoel zetten. De claxon en het grote stuur om aan te draaien hielpen wel…
  • Oh? Waaj is gjote vjachtwaje?  In onze straat wemelt het van de bestel- en vrachtwagens die af en aan rijden om een nieuwe wijk vol te bouwen. Onze man kijkt er dan ook van op als er eens geen grote vrachtwagen langs de weg staat.
  • Musti/Kaatje/Plop slaapt nog? Neen, hij mag ’s morgens niet naar zijn favoriete tv-series kijken. Voorlopig gelooft hij nog dat dit de reden daarvoor is.
  • Flinke dodo daan! Als hij wakker wordt van een deugddoend dutje.
  • Ma niet duwe, G.! Crèchetrauma’s…
  • Goed zo Sep! Als we iets goed doen, dan mag dat ook gezegd worden.
  • Niet bang zijn stofzuije – op het moment dat hij bescherming komt zoeken wanneer de robotstofzuiger te dicht komt. (Kan ook vervangen worden door eender wat/wie waarvan hij op dat moment geschrokken/bang is.)
  • Zijn thuis! Als we onze straat inrijden.

 

Dagelijks komen er hier nieuwe zinnetjes en woorden bij, het is niet normaal! Ik kijk er al naar uit om hier een goedgevuld rubriekje op te bouwen. Iets zegt mij dat het de komende jaren vooral moeilijk zal zijn om een selectie te maken die nog verteerbaar is voor mijn lieve lezertjes 🙂